ทำไมราคาที่เทรดฟอเร็กซ์ได้จึงต่างจากอัตราอ้างอิงของธนาคารกลาง? แยกเวลา สเปรด และค่าธรรมเนียม

ราคาที่คำสั่งซื้อขายเงินตราจับคู่ได้ไม่จำเป็นต้องเท่ากับอัตราอ้างอิงที่ธนาคารกลางประกาศ อัตรานั้นอาจสะท้อนการสังเกตตลาดก่อนหน้า และอาจไม่ได้เป็นข้อเสนอให้ซื้อขายด้วยซ้ำ ส่วนต่างของมูลค่าจึงอาจรวมทั้งเวลาหรือวิธีวัดที่ต่างกัน ฝั่งราคาเสนอที่ใช้ ราคาจับคู่สุดท้าย และค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บแยกต่างหาก

การตรวจสอบต้องเริ่มจากการตรึงจำนวนเงินสกุลเดียวกัน แล้วไล่ดูบันทึกราคาตามลำดับ ตัวอย่างสมมติต่อไปนี้จ่ายมากกว่ามูลค่าที่คำนวณจากอัตราอ้างอิงก่อนหน้า 260 ดอลลาร์ แต่ระบุค่าธรรมเนียมแยกไว้เพียง 20 ดอลลาร์ ส่วนที่เหลือเป็นความต่างระหว่างราคาที่วัดได้ การบวกเลขตรงกันไม่ได้พิสูจน์ว่ามีค่าธรรมเนียมแอบแฝง และไม่ได้ยืนยันว่าการดำเนินคำสั่งเป็นธรรมเช่นกัน

อัตราอ้างอิงที่ประกาศไม่ได้เป็นราคาที่ซื้อขายได้โดยอัตโนมัติ

ธนาคารกลางยุโรปเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน อัตราแลกเปลี่ยนอ้างอิงเงินยูโรของหน่วยงานนี้มีไว้เพื่อให้ข้อมูล และธนาคารกลางยุโรปไม่สนับสนุนอย่างยิ่งให้นำไปใช้ทำธุรกรรม กรอบการจัดทำยังระบุว่าไม่ได้มุ่งหมายให้ใช้ในธุรกรรมตลาด ทั้งโดยตรงหรือโดยอ้อมในฐานะเกณฑ์อ้างอิง การประกาศตัวเลขจึงไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้ลูกค้าซื้อขายจำนวนใดจำนวนหนึ่งที่ราคานั้น

กรอบปัจจุบันของธนาคารกลางยุโรปแยกเวลาที่กำหนดอัตราออกจากเวลาที่เผยแพร่ โดยทั่วไปกำหนดอัตราราว 14:10 ตามเวลายุโรปกลาง และเผยแพร่ราว 16:00 ตามเวลาเดียวกัน หน้าอัตราอ้างอิงยังระบุว่าปกติเผยแพร่ในวันทำการ ยกเว้นวันปิดระบบ TARGET ข้อมูลนี้ใช้เวลาและปฏิทินตามที่ธนาคารกลางยุโรประบุ การเผยแพร่ภายหลังไม่ได้หมายถึงการสังเกตตลาดใหม่ ณ เวลาที่ประกาศ

ต้องระบุให้ได้ว่ากำลังใช้ชุดอัตราใดและมีวัตถุประสงค์อะไร เกณฑ์อ้างอิงเงินตราอื่น ราคาเสนอของผู้ค้า หรือกติกาแปลงเงินตามสัญญาอาจมีนิยามต่างกัน อย่าเหมารวมว่าอัตราที่เรียกว่าทางการทุกชุดใช้เหมือนกัน หรือวันที่อ้างอิง เวลาประกาศ และเวลาที่ส่งคำสั่งของตนเป็นการสังเกตตลาดครั้งเดียวกัน

ตรึงจำนวนเงิน ทิศทาง และเวลาก่อนเทียบราคา

สมมติว่าลูกค้าซื้อ 100,000 ยูโรและจ่ายเป็นดอลลาร์สหรัฐ ราคาทุกค่าที่นำมาเทียบเป็นดอลลาร์ต่อยูโร และมีวันส่งมอบของธุรกรรมสปอตตรงกัน อัตราอ้างอิงเพื่อข้อมูลก่อนหน้าคือ 1.1000 เมื่อคำสั่งมาถึง ราคาเสนอที่ลูกค้าเข้าถึงได้สำหรับจำนวนนี้มีฝั่งรับซื้อ 1.1020 และฝั่งเสนอขาย 1.1022 จึงมีค่ากึ่งกลางเลขคณิต 1.1021 ต่อมาคำสั่งซื้อจับคู่จริงที่ 1.1024 และมีค่าธรรมเนียมแยกอีก 20 ดอลลาร์ ทุกค่าเป็นข้อมูลสมมติ ไม่ใช่อัตราที่ธนาคารกลางยุโรปประกาศจริงหรือราคาตลาดปัจจุบัน

มูลค่าอ้างอิงเท่ากับ 100,000×1.1000 = 110,000 ดอลลาร์ ส่วนเงินที่จ่ายตามราคาจับคู่จริงคือ 100,000×1.1024 = 110,240 ดอลลาร์ เมื่อบวกค่าธรรมเนียมจะเป็น 110,260 ดอลลาร์ มากกว่ามูลค่าเปรียบเทียบเพื่อข้อมูล 260 ดอลลาร์ นี่คือการซื้อโดยตรึงจำนวนยูโร ไม่ใช่การตั้งงบจ่ายดอลลาร์คงที่ จำนวนยูโรเท่าเดิมแต่เงินดอลลาร์ที่จ่ายเปลี่ยนได้

ค่ากึ่งกลางขณะคำสั่งมาถึงคำนวณจากราคาเสนอทั้งสองฝั่ง โดยไม่ได้สมมติว่าทำรายการที่ค่ากึ่งกลางได้ ผู้ซื้อยูโรปกติใช้ฝั่งเสนอขายของตลาด การมีบันทึกราคาเสนอขายเมื่อคำสั่งมาถึงและราคาจับคู่ในภายหลังไม่ได้อธิบายด้วยตัวเองว่าทำไมสองค่าจึงต่างกัน เป็นเพียงจุดเปรียบเทียบสองจุด ไม่ใช่คำตัดสินคุณภาพการดำเนินคำสั่ง

เชื่อมส่วนต่างด้วยสมการที่ตรงกัน โดยไม่เรียกทุกส่วนว่าค่าธรรมเนียม

ให้ Q เป็นจำนวนยูโรที่ซื้อ r เป็นอัตราอ้างอิงก่อนหน้า m เป็นค่ากึ่งกลางเมื่อคำสั่งมาถึง a เป็นราคาเสนอขายในขณะนั้น f เป็นราคาจับคู่จริง และ F เป็นค่าธรรมเนียมแยกในหน่วยดอลลาร์ ส่วนต่างจากมูลค่าอ้างอิงคือ Qf+F−Qr เมื่อแทรกราคาระหว่างทาง จะได้เอกลักษณ์ Q(m−r)+Q(a−m)+Q(f−a)+F พจน์ระหว่างทางหักล้างกันจนเหลือส่วนต่างจริง โดยไม่ต้องสมมติว่าอัตราอ้างอิงหรือค่ากึ่งกลางเป็นราคาที่ซื้อขายได้จริง

ในตัวอย่าง 100,000×(1.1021−1.1000) = 210 ดอลลาร์ คือความต่างจากอัตราอ้างอิงถึงค่ากึ่งกลางเมื่อคำสั่งมาถึง อีก 100,000×(1.1022−1.1021) = 10 ดอลลาร์ เชื่อมค่ากึ่งกลางกับราคาเสนอขาย ราคาจับคู่สูงกว่าราคาเสนอขายขณะคำสั่งมาถึงเป็นเงิน 100,000×(1.1024−1.1022) = 20 ดอลลาร์ เมื่อรวมค่าธรรมเนียมที่ระบุไว้อีก 20 ดอลลาร์ จะได้ 210+10+20+20 = 260 ดอลลาร์

พจน์ที่สองเท่ากับครึ่งหนึ่งของสเปรด 2 พิปเมื่อคำสั่งมาถึง ภายใต้นิยามค่ากึ่งกลางเลขคณิตที่อยู่กึ่งกลางสองฝั่งในตัวอย่างนี้ กำหนดให้ 1 พิปเท่ากับ 0.0001 ดอลลาร์ต่อยูโร ดังนั้น 1 พิปของจำนวน 100,000 ยูโรคิดเป็น 10 ดอลลาร์ อย่านำสเปรดเต็มมาบวกอีก เพราะยอดซื้อจริงคำนวณด้วยราคาจับคู่แล้ว ส่วนค่าธรรมเนียม 20 ดอลลาร์บวกแยกได้เพราะแบบจำลองระบุว่ายังไม่รวมอยู่ในยอดที่คำนวณจากราคานั้น

เมื่อใช้มูลค่าอ้างอิงเป็นฐาน ส่วนต่างคิดเป็น 260/110,000×100 = 0.2363636% หรือ 23.63636 เบซิสพอยต์ ต้องระบุตัวหารให้ชัดว่าเทียบกับ 110,000 ดอลลาร์ ตัวเลขนี้ไม่ใช่อัตราค่าธรรมเนียมที่ประกาศ ไม่ใช่สเปรดซื้อขายไปกลับที่วัดได้ และไม่ใช่อัตราผลตอบแทนต่อเงินทุนซื้อขาย

เปลี่ยนอัตราอ้างอิงก่อนหน้า ส่วนต่างอาจติดลบทั้งที่ยังมีค่าธรรมเนียม

พิจารณากรณีเปรียบเทียบสมมติที่แยกจากกรณีแรก โดยให้อัตราอ้างอิงเพื่อข้อมูลก่อนหน้าเป็น 1.1030 แทน ส่วนราคาเสนอเมื่อคำสั่งมาถึง ราคาจับคู่จริง และค่าธรรมเนียม 20 ดอลลาร์ยังเหมือนเดิมทุกประการ มูลค่าอ้างอิงจะเป็น 110,300 ดอลลาร์ แต่ยอดจ่ายจริงยังอยู่ที่ 110,260 ดอลลาร์ ส่วนต่างจึงเป็น −40 ดอลลาร์ หมายถึงจ่ายน้อยกว่ามูลค่าเปรียบเทียบก่อนหน้านี้

สมการยังคงตรงกัน พจน์จากอัตราอ้างอิงถึงค่ากึ่งกลางเมื่อคำสั่งมาถึงเปลี่ยนเป็น 100,000×(1.1021−1.1030) = −90 ดอลลาร์ ส่วนอีกสามพจน์ยังเป็น +10, +20 และ +20 ดอลลาร์ จึงได้ −90+10+20+20 = −40 ดอลลาร์ ผลรวมที่ดีกว่าอัตราอ้างอิงก่อนหน้าไม่ได้ทำให้ค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บหายไป

เช่นเดียวกัน ส่วนต่างบวกในกรณีแรกไม่ได้พิสูจน์ว่าผู้ค้าเก็บส่วนต่างทั้งหมดไว้ การเปลี่ยนจุดตั้งต้นที่ใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงเปลี่ยนผลเปรียบเทียบ โดยไม่ได้เปลี่ยนธุรกรรมที่ดำเนินไปแล้ว ทั้งสองกรณีเป็นสมมติฐานอ้างอิงที่แยกกัน ไม่ใช่อัตราทางการสองค่าที่ประกาศสำหรับการสังเกตครั้งเดียว และไม่ได้หมายความว่าหลังซื้อขายแล้วสามารถเลือกอัตราทางการที่ถูกใจมาใช้ได้

เมื่อต้องเปรียบเทียบข้อเสนอของผู้ให้บริการ ควรใช้จำนวนเงินและเวลาที่สอดคล้องกัน แล้วตรวจเงินจ่ายจริงกับค่าธรรมเนียมที่เปิดเผย หากเป้าหมายคือการเลือกระหว่างข้อเสนอแลกเงินจริง แทนการอธิบายส่วนต่างจากอัตราอ้างอิงในอดีต อ่านเพิ่มเติมได้จาก วิธีเปรียบเทียบข้อเสนอแลกเงินจากยอดรับสุทธิ อัตราก่อนหน้าช่วยให้เห็นบริบท แต่แทนเงื่อนไขธุรกรรมที่เทียบกันบนฐานเดียวกันไม่ได้

สมการกระทบยอดไม่ได้ระบุสาเหตุทางเศรษฐกิจทุกข้อ

พจน์ 210 ดอลลาร์รวมทั้งช่องว่างของเวลาและความต่างที่อาจมีระหว่างวิธีสร้างอัตราอ้างอิงกับราคาเสนอที่เลือกเมื่อคำสั่งมาถึง จึงไม่ใช่ตัววัดการเคลื่อนไหวตลาดล้วนๆ โดยอัตโนมัติ หากจะเรียก 210 ดอลลาร์ทั้งหมดว่าการเคลื่อนไหวตลาด ต้องมีหลักฐานว่าจุดสังเกตสองจุดเทียบกันได้ในด้านอื่น และหากจะเรียกว่าเป็นค่าธรรมเนียมของผู้ให้บริการก็ต้องมีหลักฐานแยกต่างหากเช่นกัน

พจน์ 20 ดอลลาร์ระหว่างราคาจับคู่กับราคาเสนอขายก็เป็นความต่างที่สังเกตได้เช่นกัน ต้องตรวจว่าราคาเสนอผูกพันสำหรับจำนวนดังกล่าวหรือไม่ ยังมีผลอยู่หรือไม่ เกิดอะไรขึ้นระหว่างสองเวลา ใช้เงื่อนไขดำเนินคำสั่งแบบใด และช่องข้อมูลราคาจับคู่รวมการปรับราคาหรือไม่ เอกลักษณ์ทางคณิตศาสตร์เลือกคำอธิบายเหล่านี้ให้ไม่ได้ ส่วนต่างบวกไม่ได้ยืนยันการกระทำผิด และการคำนวณถูกต้องก็ไม่ได้ยืนยันว่าผลการดำเนินคำสั่งยอมรับได้

อัตราอ้างอิงที่ค้นได้ในวันที่ไม่มีการเผยแพร่ใหม่อาจยังเป็นการสังเกตครั้งล่าสุดก่อนหน้านั้น อย่าเปลี่ยนวันที่เรียกดูให้กลายเป็นวันที่สังเกตราคาโดยไม่ระบุ หรือถือว่าไม่มีอัตราใหม่แปลว่าตลาดไม่เคลื่อนไหว หากยังยืนยันแหล่งข้อมูล เวลา หรือหน่วยของราคาไม่ได้ ควรปล่อยส่วนนั้นไว้เป็นข้อแตกต่างที่ยังสรุปไม่ได้

ต้องจับคู่วันส่งมอบและประเภทผลิตภัณฑ์ด้วย อัตราอ้างอิงสปอต ราคาเอาต์ไรต์ฟอร์เวิร์ด และการแลกเงินรายย่อยที่มีเงื่อนไขชำระต่างกันไม่ได้เป็นราคาที่เทียบกันได้โดยอัตโนมัติ ตัวอย่างนี้ไม่รวมต้นทุนเงินทุน ภาษี และค่าบริการอื่น หากค่าธรรมเนียมจริงหักจากยูโรที่ส่งมอบแทนการบวกเป็นดอลลาร์ ต้องสร้างการกระทบยอดทั้งจำนวนเงินและกระแสเงินจ่ายใหม่ ไม่คัดลอกแบบจำลองที่ตรึงจำนวนยูโรไปใช้ตรงๆ

ตรวจบันทึกอ้างอิง บันทึกราคา และรายการเงินแยกกัน

บันทึกชื่อชุดอัตราอ้างอิง หน่วยราคา วันที่สังเกตหรือหลักเกณฑ์กำหนดอัตรา เวลาเผยแพร่ และวันที่ของข้อมูลล่าสุดที่มีอยู่ จากนั้นบันทึกจำนวนยูโรที่ต้องการ ทิศทาง วันส่งมอบ เวลาที่คำสั่งมาถึง ราคาเสนอซื้อและขายสำหรับจำนวนนั้น เงื่อนไขราคา ผลจับคู่จริง และรายการค่าธรรมเนียม ภาพที่มีเพียงอัตราอ้างอิงกับยอดหักเงินสุดท้ายไม่พอจะระบุพจน์ระหว่างทางทั้งหมด

เริ่มจากตรวจเงินจ่ายจริงก่อน นำจำนวนที่จับคู่แต่ละครั้งคูณราคาครั้งนั้น รวมยอดจ่ายดอลลาร์ แล้วบวกเฉพาะค่าธรรมเนียมที่ยังไม่รวมอยู่ จากนั้นใช้หน่วยให้สอดคล้องกันและค่าทำงานที่ยังไม่ปัดเศษสร้างสมการเปรียบเทียบ กรณีแรกทั้งสี่พจน์ต้องรวมได้ 260 ดอลลาร์ ส่วนกรณีอัตราอ้างอิงทางเลือกต้องได้ −40 ดอลลาร์ ปัดตัวเลขสำหรับแสดงผลหลังคำนวณเสร็จ

สุดท้ายแยกสิ่งที่ทราบจากสิ่งที่ยังต้องมีหลักฐาน รายการเดินบัญชีแสดงเงินที่จ่าย บันทึกราคาแสดงค่าที่สังเกตในจุดเวลาหนึ่ง และเอกสารของอัตราอ้างอิงระบุขอบเขตการใช้ เมื่อประกอบกันจึงอธิบายส่วนต่างทางคณิตศาสตร์ได้ แต่ไม่ได้ทำให้อัตราเพื่อข้อมูลกลายเป็นคำมั่นว่าจะซื้อขายได้ และไม่ได้ทำให้ทุกส่วนต่างกลายเป็นค่าธรรมเนียม