ฟิวเจอร์สนิกเคอิสกุลดอลลาร์กับเยน ต่างกันอย่างไรเมื่อวัดกำไรเป็นดอลลาร์

ฟิวเจอร์สนิกเคอิที่ชำระเป็นดอลลาร์ไม่ได้คำนวณกำไรขาดทุนเป็นเยนก่อนแล้วจึงแลกให้ผู้ถือด้วยอัตราตลาด แต่กำหนดไว้ตั้งแต่ต้นว่าดัชนีเปลี่ยนหนึ่งจุดจะมีมูลค่ากี่ดอลลาร์ ความต่างนี้จึงไม่ใช่แค่ชื่อสกุลเงิน แต่ส่งผลต่อจำนวนสัญญาที่ใช้เปรียบเทียบ ราคาเปิดสถานะ และเงินสดที่ต้องรับหรือจ่ายระหว่างทาง

สำหรับบัญชีที่วัดผลเป็นดอลลาร์ ควรแยกคำถามออกเป็นสามส่วน ได้แก่ มูลค่าต่อจุดเท่ากันหรือไม่ แต่ละสัญญาซื้อที่ราคาเท่าไร และเงินเยนที่ได้รับหรือต้องจ่ายถูกแลกเมื่อใด การใช้ดัชนีอ้างอิงสุดท้ายร่วมกันไม่ได้ทำให้คำตอบของทั้งสามเรื่องเหมือนกัน

ระบุตลาดและขนาดสัญญาให้ชัดก่อนคำนวณ

ฟิวเจอร์สนิกเคอิขนาดมาตรฐานของ CME สกุลดอลลาร์ รหัส NKD มีตัวคูณ 5 ดอลลาร์ต่อจุด ส่วนสกุลเยน รหัส NIY มีตัวคูณ 500 เยนต่อจุด การซื้อขายสัญญาเดี่ยวมีช่วงเปลี่ยนแปลงราคาขั้นต่ำ 5 จุด จึงเท่ากับ 25 ดอลลาร์หรือ 2,500 เยนต่อสัญญา ข้อมูลนี้ไม่ใช่ข้อกำหนดของสัญญาไมโคร ขณะที่ฟิวเจอร์สนิกเคอิ225 ขนาดใหญ่ของตลาดโอซาก้ามีตัวคูณ 1,000 เยนต่อจุด

ตามกฎ CME บทที่ 352 และ 352B สัญญามาตรฐานสองสกุลที่มีเดือนหมดอายุเดียวกันใช้ค่าดัชนีพิเศษจากราคาเปิดตามข้อกำหนดของฟิวเจอร์สนิกเคอิโอซาก้าเป็นฐานชำระราคาสุดท้าย โดยปัดเป็น 0.01 จุด ค่านี้ไม่ใช่ราคาดัชนีล่าสุดที่หยิบจากหน้าจอหรือราคาปิดสุดท้ายโดยอัตโนมัติ ก่อนหมดอายุ สัญญาแต่ละสกุลยังมีราคาซื้อขายของตนเอง

เหตุใดจึงเปรียบเทียบดอลลาร์ 2 สัญญากับเยน 3 สัญญา

สมมติอัตราแลกเปลี่ยนเริ่มต้นที่ 150 เยนต่อดอลลาร์ สัญญาดอลลาร์ 2 สัญญามีมูลค่ารวม 10 ดอลลาร์ต่อจุด สัญญาเยน 3 สัญญามีมูลค่ารวม 1,500 เยนต่อจุด ซึ่งคิดเป็น 10 ดอลลาร์เช่นกันที่อัตรานี้ นี่คือสถานะซื้อสองทางเลือก ไม่ใช่การแนะนำให้เปิดทั้งสองข้างเพื่อทำกำไรจากส่วนต่าง

หากให้ X₀ เป็นจำนวนเยนต่อหนึ่งดอลลาร์ ณ จุดเริ่มต้น อัตราส่วนจำนวนสัญญาเยนต่อสัญญาดอลลาร์เพื่อจับคู่มูลค่าต่อจุดคือ 5×X₀÷500 หรือ X₀÷100 เมื่อ X₀ เท่ากับ 150 อัตราส่วนคือ 1.5 เท่า การแปลงยอดเยนเป็นดอลลาร์ต้องหารด้วย X และเมื่อ X ลดลงหมายถึงเยนแข็งค่า

การจับคู่ดังกล่าวใช้ได้เฉพาะอัตราที่เลือก เมื่อถือสัญญาเยน 3 สัญญาเท่าเดิม มูลค่าต่อจุดจะเป็น 12 ดอลลาร์ที่อัตรา 125 แต่เหลือประมาณ 8.57 ดอลลาร์ที่อัตรา 175 ขณะที่สัญญาดอลลาร์ 2 สัญญายังคงเป็น 10 ดอลลาร์ต่อจุด จึงไม่ได้จับคู่ความไวต่อราคาในอนาคต หลักประกัน เงินทุน หรืออัตราผลตอบแทนให้เท่ากันตลอดเวลา

จากนั้นสมมติให้ซื้อฝั่งดอลลาร์ที่ 30,100 จุด และฝั่งเยนที่ 30,000 จุด โดยเดือนหมดอายุตรงกัน ราคา อัตราแลกเปลี่ยน และเส้นทางทั้งหมดในบทความเป็นตัวอย่างสมมติ ส่วนต่างราคาเข้า 100 จุดไม่ได้มาจากราคาตลาดปัจจุบัน และไม่ใช่ส่วนเพิ่มมูลค่ายุติธรรมที่คำนวณจากแบบจำลอง

เยนแข็งค่าทำให้เงินรับมีค่าขึ้น แต่ก็ทำให้เงินจ่ายแพงขึ้น

ให้ I เป็นดัชนีชำระราคาสุดท้าย และ X เป็นอัตราเยนต่อดอลลาร์เมื่อสิ้นงวด กำไรขาดทุนฝั่งดอลลาร์คือ 10×(I−30,100) ดอลลาร์ ส่วนฝั่งเยนคือ 1,500×(I−30,000) เยน ในการเปรียบเทียบแรก เก็บกำไรไว้เป็นเยน ใช้เงินทุนสกุลเยนชำระขาดทุน สมมติดอกเบี้ยเงินทุนเป็นศูนย์ แล้วจึงแปลงยอดเยนสุทธิเมื่อสิ้นงวด

นี่คือนโยบายจัดการเงินสด ไม่ใช่การเลื่อนชำระกำไรขาดทุนของตลาดไปจนถึงวันหมดอายุ ภาระจ่ายเงินระหว่างถือสถานะยังต้องชำระตามกำหนด ตารางไม่นับค่าธรรมเนียม ภาษี ส่วนต่างราคารับซื้อและขายเงินตรา หรือการโอนหลักประกันเริ่มต้น ทั้งหกแถวเป็นสถานการณ์สุดท้ายที่แยกกัน ไม่ใช่ลำดับเหตุการณ์หกวัน

หาก I เท่ากับ 31,500 ฝั่งดอลลาร์ได้กำไร 14,000 ดอลลาร์ ฝั่งเยนได้กำไร 2.25 ล้านเยน ซึ่งมีค่า 18,000 ดอลลาร์ที่อัตรา 125 แต่เหลือ 12,857.14 ดอลลาร์ที่อัตรา 175 แม้กำไรเยนไม่เปลี่ยน อันดับกำไรเมื่อวัดเป็นดอลลาร์ก็สลับกันได้

หาก I ลดลงเหลือ 28,500 ฝั่งเยนกลับต้องจ่าย 2.25 ล้านเยน ที่อัตรา 125 ต้องใช้ 18,000 ดอลลาร์ซื้อเยนมาจ่าย มากกว่าผลขาดทุน 16,000 ดอลลาร์ของฝั่งดอลลาร์ ประโยคว่าเยนแข็งค่าแล้วได้ประโยชน์จึงต้องระบุด้วยว่าผู้ถือเป็นฝ่ายรับหรือจ่ายเงินเยน เพราะการแข็งค่าทำให้ทั้งมูลค่าเงินรับและภาระเงินจ่ายเมื่อคิดเป็นดอลลาร์สูงขึ้น

ในกรณีดัชนีขึ้น อัตราที่ทำให้กำไรเท่ากันคือ 2,250,000÷14,000＝1125/7 หรือประมาณ 160.714286 ส่วนกรณีดัชนีลงคือ 2,250,000÷16,000＝140.625 ตัวเลขเหล่านี้เป็นเส้นแบ่งภายใต้ราคาเข้าและดัชนีสุดท้ายที่กำหนด ไม่ใช่เป้าหมายคาดการณ์ค่าเงิน หากแปลงที่อัตรา 150 ฝั่งดอลลาร์จะด้อยกว่า 1,000 ดอลลาร์ในทั้งสองกรณี เพราะซื้อสูงกว่า 100 จุด แม้ดัชนีจบที่ 30,000 ฝั่งเยนจะเท่าทุนในเยน แต่ฝั่งดอลลาร์ยังขาดทุน 1,000 ดอลลาร์

โครงสร้างควอนโตไม่ได้เท่ากับบริการแลกเยนตามราคาตลาด

การจ่ายเงินจำนวนดอลลาร์คงที่ตามการเปลี่ยนแปลงของดัชนีมักเรียกว่าโครงสร้างควอนโต ต่างจากการนำผลกำไรขาดทุนเยนไปแลกด้วยอัตราทันที การที่ตัวคูณ 500 หารด้วย 5 เท่ากับ 100 ก็ไม่ได้แปลว่าตลาดให้สิทธิแลกเงินตลอดไปที่ 100 เยนต่อดอลลาร์

มูลค่าเปรียบเทียบของสองโครงสร้างอาจขึ้นกับการเคลื่อนไหวร่วมกันของดัชนีและค่าเงิน ความผันผวน ความสัมพันธ์ และข้อสมมติในการประเมินราคา ล้วนมีบทบาทได้ แต่ไม่สามารถสรุปทิศทางหรือขนาดส่วนต่างจากตัวคูณเพียงสองตัว จึงไม่มีข้อสรุปทั่วไปว่าสัญญาดอลลาร์ต้องแพงกว่าเสมอหรือให้กำไรดีกว่าเสมอ

ถ้าปิดสถานะก่อนหมดอายุ ต้องใช้ราคาเข้าและราคาที่ปิดสถานะได้ของแต่ละสัญญา การใส่ค่าดัชนีตลาดหุ้นปัจจุบันตัวเดียวเป็นราคาปิดสถานะทั้งคู่เท่ากับตัดส่วนต่างระหว่างราคาฟิวเจอร์สกับดัชนีของแต่ละสัญญาออกเอง การเห็นส่วนต่างราคาอย่างเดียวจึงยังไม่ยืนยันกำไรไร้ความเสี่ยง เพราะขนาดสถานะ สกุลเงิน แหล่งทุน และการซื้อขายจริงยังต้องสอดคล้องกัน

ดัชนีกลับจุดเดิม แต่กระแสเงินสดดอลลาร์อาจบวกหรือลบ 3,000

ตัวอย่างที่สองแยกจากตัวอย่างแรก โดยถือเฉพาะสัญญาเยน 3 สัญญาที่ซื้อ 30,000 จุด เส้นทางแรกมีราคาชำระขึ้นไป 31,500 แล้วกลับ 30,000 เส้นทางที่สองลงไป 28,500 แล้วกลับมา อัตราแลกเงินในช่วงแรกคือ 125 เยนต่อดอลลาร์ และช่วงสองคือ 150 ทุกครั้งที่ได้รับเยนจะขายเป็นดอลลาร์ทันที ส่วนทุกครั้งที่ต้องจ่ายเยนจะใช้ดอลลาร์ซื้อเยน

สองช่วงนี้เป็นการแบ่งเพื่ออธิบาย ไม่ได้หมายความว่าการเรียกเงินในตลาดจริงเกิดขึ้นเพียงวันละครั้ง สมมติให้แลกเงินได้ครบที่อัตราที่ระบุ โดยไม่มีส่วนต่างราคา ค่าธรรมเนียม หรือดอกเบี้ย และแยกการโอนหลักประกันเริ่มต้นหรือเพิ่มเติมออกจากตารางกำไรขาดทุน

เส้นทางขึ้นแล้วกลับให้เงินสุทธิ 18,000−15,000＝3,000 ดอลลาร์ ส่วนเส้นทางลงแล้วกลับให้ −18,000＋15,000＝−3,000 ดอลลาร์ ทั้งคู่มีกำไรขาดทุนฟิวเจอร์สสุทธิเป็นเยนเท่ากับศูนย์ ดัชนีและอัตราแลกเปลี่ยนสุดท้ายก็เหมือนกัน ต่างกันที่เงินรับกับเงินจ่ายเกิดขึ้นเมื่อใด

ถ้าแลกเงินทุกครั้ง ต้องรวมผลของ 1,500×การเปลี่ยนแปลงราคาฟิวเจอร์สแต่ละช่วง÷อัตราแลกเงินของช่วงนั้น ไม่ใช่นำยอดเยนทั้งหมดมาหักกลบก่อนแล้วหารด้วยอัตราสุดท้าย ในทางกลับกัน หากเก็บเงินรับและจัดหาเงินจ่ายเป็นเยนทั้งหมดจนสิ้นงวดโดยดอกเบี้ยเป็นศูนย์ ยอดเยนสุทธิจะเป็นศูนย์ และเมื่อแปลงก็ยังเป็นศูนย์ ผลที่ต่างกันมาจากนโยบายเงินสด ไม่ใช่ความขัดแย้งของสูตรฟิวเจอร์ส

เงินที่เพิ่มหรือลด 3,000 ดอลลาร์เป็นผลรวมจากสัญญาฟิวเจอร์สและการแลกเงิน ไม่ใช่กำไรที่รับประกันจากดัชนีที่เดินทางไปกลับ เส้นทางราคา ค่าเงิน และลำดับรับจ่ายในอนาคตยังไม่แน่นอน อีกทั้งตัวอย่างยังไม่หักต้นทุนจัดหาเงินและการซื้อขายจริง

มูลค่าสัญญา หลักประกัน และเงินที่ต้องจ่ายไม่ใช่รายการเดียวกัน

การซื้อฟิวเจอร์สไม่ได้จ่ายเงินเต็มจำนวนดัชนี×ตัวคูณ×จำนวนสัญญาเหมือนซื้อหุ้นอ้างอิง มูลค่าตามสัญญาจึงไม่ได้ทำให้เกิดเงินต้นเยนเท่ากันก้อนหนึ่งที่รอการแลก แต่การไม่ต้องชำระเต็มจำนวนก็ไม่ได้ทำให้ถือสถานะได้โดยไม่ใช้ทุน ผลขาดทุนจากการปรับมูลค่าต้องมีสภาพคล่องในสกุลเงินที่กำหนดเมื่อถึงเวลาจ่าย

สำหรับผู้วัดผลเป็นดอลลาร์ เงินรับจ่ายของสัญญาดอลลาร์เป็นดอลลาร์ตั้งแต่ต้น จึงไม่ต้องแปลงจากเยนเป็นดอลลาร์ แต่ความเสี่ยงดัชนี การเปลี่ยนแปลงราคาสัมพัทธ์ หลักประกัน และต้นทุนเงินทุนยังอยู่ หากวัดผลสุดท้ายเป็นเงินบาทหรือสกุลอื่น ก็ยังต้องพิจารณาการแปลงอีกชั้นหนึ่ง

การเอากำไรขาดทุนหารด้วยหลักประกันที่เลือกขึ้นมาตามสะดวกจึงไม่ใช่การเทียบอัตราผลตอบแทนที่เท่าเทียม ควรเข้าใจความเชื่อมโยงระหว่างราคาชำระฟิวเจอร์สกับบัญชีกระแสเงินสด และแยกกำไรขาดทุน หลักประกัน การกู้ยืม และการแลกเงินออกจากกัน กำไรเมื่อสิ้นสุดสถานะไม่สามารถชำระภาระก่อนหน้านั้นได้เองหากไม่มีแหล่งเงินรองรับ

ตรวจห้าข้อก่อนตัดสินใจเลือกสกุลสัญญา

1. ยืนยันตลาด รหัสสินค้า ขนาด และเดือนหมดอายุ จดตัวคูณต่อจุดกับสกุลเงินที่รับจ่ายจริง อย่านำข้อกำหนดสัญญาใหญ่โอซาก้าหรือสัญญาไมโครมาปะปน
2. ระบุเป้าหมายการจับคู่และอัตราเริ่มต้นก่อนกำหนดจำนวนสัญญา มูลค่าดอลลาร์ต่อจุดที่เท่ากันวันนี้ไม่ได้ทำให้ใช้ทุนเท่ากันหรือไวต่อราคาเท่ากันในวันหน้า
3. ใช้ราคาเข้าของแต่ละสัญญา และใช้ราคาปิดสถานะของสัญญานั้นหากออกก่อนหมดอายุ ทดสอบทั้งดัชนีขึ้นและลง ไม่ขยายข้อสรุปจากกำไรไปใช้กับขาดทุนทันที
4. กำหนดนโยบายว่าจะเก็บเยน หาเงินทุนเยน แลกทุกครั้ง หรือป้องกันค่าเงินแยกต่างหาก การแลกเงินจริงต้องมีฝั่งซื้อขาย อัตราที่ทำรายการได้ และเวลาประกอบ
5. กระทบยอดกำไรขาดทุนสกุลเดิม เงินหลังแลก ต้นทุนทุน หลักประกัน และค่าธรรมเนียมแยกกัน อย่าเรียกผลที่อาศัยค่าเงินอนาคตหรือเงินทุนฟรีระหว่างทางว่าเป็นผลตอบแทนที่ล็อกแล้ว

ประเด็นตัดสินคือมูลค่าดอลลาร์ต่อจุดที่คงที่ เทียบกับเงินรับจ่ายเยนที่ต้องจัดการเวลาแลก เมื่อจำนวนสัญญา ราคาเข้า และเส้นทางเงินชัดเจน จึงได้คำตอบที่ตรวจซ้ำได้ ชื่อดอลลาร์หรือเยนไม่สามารถแทนกระบวนการนี้