ดัชนีขึ้นแต่ ETN ยังขาดทุน: แยกราคาซื้อ หนี้ และเงินที่ได้รับจริง

ดัชนีเพิ่มขึ้น 8% แต่คนถือ ETN อาจขาดทุนประมาณ 4.46% โดยไม่ต้องมีการผิดนัด ในตัวอย่างนี้ นักลงทุนซื้อที่ 112 และได้รับเงินตามสัญญาปกติ 107 ราคาที่ซื้อสูงกว่าสิทธิที่จะได้เงินก็เพียงพอให้ขาดทุนแล้ว

ความเสี่ยงเครดิตเป็นอีกคำถามหนึ่ง คือเงินที่สูตรคำนวณได้จะถูกจ่ายจริงหรือไม่ จึงต้องแยกจำนวนตามสูตร ราคาซื้อขาย และเงินสุดท้ายที่เข้าบัญชีพร้อมวันที่ ไม่ใช่ใช้ตัวเลขทั้งสามแทนกันเพราะอยู่บนหน้าจอเดียวกัน

ถือ ETN คือมีสิทธิเรียกร้อง ไม่ใช่ถือส่วนประกอบของดัชนี

บทความนี้จำกัดขอบเขตที่ ETN แบบภาระหนี้ไม่มีหลักประกันตามข้อมูลผู้ลงทุนของ SEC ไม่ได้สมมติว่าผลิตภัณฑ์ชื่อ ETN ทุกแห่งมีข้อกฎหมายเหมือนกัน ผู้ถือมีสิทธิรับชำระตามสัญญาที่เชื่อมกับดัชนี ไม่ได้เป็นเจ้าของหุ้นหรือสินทรัพย์ที่ประกอบดัชนีนั้น

หน่วย ETF แบบทั่วไปที่ถือสินทรัพย์แสดงสิทธิในพอร์ตของกองทุน ซึ่งยังต้องแยก มูลค่าสินทรัพย์ ราคาตลาด และกลไกสร้างหรือไถ่ถอนหน่วย ออกจากกัน สินทรัพย์ที่ผู้ออก ETN อาจถือเพื่อป้องกันความเสี่ยงของตนไม่ได้เปลี่ยนตราสารหนี้ให้เป็นหน่วยกองทุนของผู้ลงทุน

ตรวจชื่อผู้ออกตามกฎหมาย ไม่ใช่ดูแต่แบรนด์กลุ่ม บริษัทลูกด้านเงินทุนอาจเป็นผู้ออก ขณะที่อีกนิติบุคคลค้ำประกัน หากมีผู้ค้ำต้องอ่านขอบเขตและความสามารถชำระ ไม่มีหลักประกันไม่เท่ากับไม่มีผู้ค้ำ และการค้ำไม่ได้ให้กรรมสิทธิ์ในพอร์ตดัชนีที่แยกไว้

มูลค่าอ้างอิง ราคาจับคู่ และเงินรับเป็นคนละเรื่อง

มูลค่าชี้วัดอาจคำนวณจากดัชนี ค่าใช้จ่าย เวลาสังเกตและการปรับในเอกสาร ไม่จำเป็นต้องเป็นราคาเสนอซื้อที่ทำรายการได้ เงินไถ่ถอนทันที มูลค่ายุติธรรมที่สะท้อนเครดิตครบ หรือยอดที่จะกู้คืนหลังผิดนัด

ราคาซื้อจริงยังขึ้นกับอุปสงค์ อุปทาน ส่วนต่างซื้อขาย จำนวน และการประเมินเครดิต ค่าอ้างอิง 100 ไม่บังคับให้ใครขายหรือซื้อที่ 100 ส่วนเกินที่จ่ายให้ผู้ขายในตลาดรองไม่เพิ่มหนี้ตามสัญญาของผู้ออกโดยอัตโนมัติ เงินรับสุดท้ายคือจำนวนที่เข้าบัญชีและเวลาที่ได้รับจริง

สูตรสมมติให้เงินชำระปกติ 107

กำหนดตราสารหนี้สมมติไม่มีเลเวอเรจ ฐาน 100 เหลือหนึ่งปีถึงกำหนด ดัชนีจาก 1000 เป็น 1080 เพิ่ม 8% หักจำนวนคงที่ 1 เพียงครั้งเดียวตอนชำระสุดท้าย: Q = 100 × 1080/1000 − 1 = 107 จำนวน 1 ตั้งขึ้นเพื่อคำนวณ ไม่ใช่ค่าธรรมเนียม ETN จริงหรืออัตรารายปี 1% ที่สะสมทุกวัน

ไม่มีการจ่ายระหว่างทาง รีเซ็ตรายวันแบบผกผันหรือเลเวอเรจ ภาษี ค่าเงิน ต้นทุนซื้อขาย รายการหักอื่น หรือชำระก่อนกำหนด และไม่ได้คิดมูลค่าปัจจุบัน กำหนดราคาซื้อทางเลือก 100 กับ 112 โดยมีจำนวนเพียงพอ 112 สูงกว่าค่าอ้างอิงแรก 12% เป็นข้อมูลแยก ไม่ใช่ราคาที่สูตรหรือการหยุดออกตราสารสร้างขึ้นเอง

ปัญหาเครดิตเปลี่ยนเงินรับ ไม่ได้เปลี่ยนการขึ้นของดัชนีในอดีต

เส้นทางปกติรับ 107 สิ้นปีแรก เส้นทางกดดันเครดิตที่แยกกันสมมติว่าผู้ออกไม่จ่ายในวันนั้น และการค้ำประกันที่ใช้บังคับถ้ามีก็ไม่ทำให้ได้เงินครบตามกำหนด เพื่อคำนวณ กำหนดให้สิ้นปีที่สองได้รับรวมครั้งเดียว 40 แล้วสิทธิเรียกร้องจบทั้งหมด ไม่มีสิทธิคงเหลือหรือเงินอื่น

40 และอีกหนึ่งปีเป็นสมมติฐาน ไม่ใช่จำนวนที่ได้รับคืนจริง อัตราคาดการณ์ หรือกำหนดตามกฎหมาย ไม่ได้เอา 107 คูณอัตราการได้รับชำระคืนที่ใช้เหมือนกันสำหรับ ETN ทุกตัว จำนวนตามสูตรปกติก็ไม่ได้กำหนดสิทธิเรียกร้องตามกฎหมายโดยอัตโนมัติหลังผิดนัด เร่งกำหนดชำระ หรือเข้าสู่กระบวนการจัดการ

ผลตอบแทนแต่ละแถวคือเงินรับสุดท้ายหารราคาซื้อแล้วลบหนึ่ง เช่น 107/112 − 1 ประมาณ −4.46% ส่วน 40/100 − 1 คือ −60% เป็นผลตอบแทนรวมที่ไม่แปลงเป็นรายปีและคนละช่วงเวลา ไม่ได้จัดอันดับหนึ่งปีกับสองปีแบบเท่ากัน หรือคิดลดเงินล่าช้าเป็นมูลค่าปัจจุบัน

สถานการณ์จริงอาจได้รับหลายครั้ง มีผู้ค้ำอื่น หรือไม่ได้เงินเลย สิทธิที่ยังไม่สิ้นสุดไม่ควรถูกกำหนดเป็นศูนย์ตามใจหรือบันทึกเป็นเงินสดแล้ว ตัวอย่างจึงระบุว่าจัดการสิทธิครบ เพื่อแยกมูลค่าสิทธิระหว่างทางออกจากเงินสุดท้าย

ซื้อแพงทำให้จุดคุ้มทุนของดัชนีสูงขึ้น

แถวซื้อ 112 รับปกติ 107 ไม่มีการจ่ายขาดจากสัญญาสมมติ นักลงทุนต่างหากที่จ่ายให้ตลาดมากกว่า ด้วยการหักคงที่ 1 และชำระเต็ม อัตราขึ้นที่ต้องการคือ (ราคาซื้อ + 1)/100 − 1: ซื้อ 100 ต้องขึ้น 1% ซื้อ 112 ต้องขึ้น 13% การขึ้น 8% จึงไม่ครอบคลุมกรณีหลัง

13% ไม่ใช่เส้นปลอดภัยที่ลบความเสี่ยงเครดิต การได้จำนวนตามสูตรมากขึ้นไม่ได้สร้างความสามารถชำระ หากจำกัดตราสารใหม่ขณะที่ความต้องการอยู่ ส่วนเกินราคาอาจกว้างขึ้น และเมื่อกลับมาออกอาจลดลง แต่ขนาดและเวลาไม่รับประกัน ส่วนเกิน 12% ในตัวอย่างไม่ใช่ผลที่ต้องเกิดจากการหยุดออก

ทางออกสามแบบมีเงื่อนไขไม่เหมือนกัน

ขายในตลาดหลักทรัพย์ ขอให้ผู้ออกซื้อคืน และผู้ออกเลือกชำระก่อนกำหนดเป็นคนละทาง จำนวนขั้นต่ำ การแจ้ง ค่าใช้จ่าย และวันสังเกตอาจต่างกัน ซื้อจำนวนน้อยได้ไม่ได้รับประกันว่าจะส่งคืนผู้ออกโดยตรงจำนวนน้อยเท่ากันได้

คำสั่งอาจเพิกถอนไม่ได้ก่อนวันคำนวณจำนวนเงิน มูลค่าชี้วัดวันนี้จึงไม่ได้ล็อกเงินสุดท้าย ข้อกำหนดยุติก่อนกำหนดก็อาจเปลี่ยนระยะถือที่วางแผนไว้ ต้องอ่านเงื่อนไขของตราสารนั้นโดยตรง

ส่วนลดจากค่าอ้างอิงก็ไม่ได้แยกความน่าจะเป็นผิดนัดออกมาเพียงอย่างเดียว เครดิต สภาพคล่อง การจับคู่ เวลา และสูตรล้วนมีส่วนต่อราคา ซื้อถูกไม่เปลี่ยนหนี้ไม่มีหลักประกันให้มีสิทธิยึดสินทรัพย์ตามค่าอ้างอิง

ห้าข้อจากสูตรจนถึงเงินเข้าบัญชี

1. ระบุผู้ออกตามกฎหมาย ผู้ค้ำถ้ามี ลำดับหนี้ และเอกสารที่ใช้บังคับ
2. คำนวณสูตรใหม่โดยตรวจชนิดดัชนี สกุลเงิน ค่าใช้จ่าย รีเซ็ต วันสังเกตและการปรับ
3. แยกครบกำหนด การชำระก่อนโดยผู้ออก และการขอซื้อคืนโดยผู้ลงทุน
4. เทียบค่าอ้างอิงและราคาซื้อขายได้พร้อมกันสำหรับจำนวนที่ต้องการ พร้อมบันทึกเงินจ่ายจริง
5. ทดสอบการชำระปกติและปัญหาเครดิตแยกกัน รวมความไม่แน่นอนของจำนวนและเวลารอ

การอิงดัชนีจะกลายเป็นเงินตามคาดเมื่อสูตร ภาระชำระ และทางออกใช้งานได้ การมองทิศทางดัชนีอย่างเดียวไม่ได้ตรวจส่วนที่เหลือของเส้นทางนี้