สเปรดที่รับรู้ติดลบในฟอเร็กซ์ ไม่ได้แปลว่าได้เงินคืน: แยกตัวชี้วัดออกจากกำไรในบัญชี

คำว่าสเปรดที่รับรู้อาจทำให้นึกถึงกำไรที่เข้าบัญชีแล้ว แต่ในรายงานคุณภาพการดำเนินคำสั่ง ตัวชี้วัดนี้เปรียบเทียบราคาที่ซื้อขายได้กับราคากลางในเวลาถัดมา ไม่ได้ชำระผลของการซื้อแล้วขายเงินตราจริง ค่าติดลบจึงไม่ทำให้ลูกค้าได้เงินคืนโดยอัตโนมัติ ตัวอย่างนี้ให้ค่า −4 pip ขณะที่กรณีแยกซึ่งปิดธุรกรรมจริงมีกำไรสุทธิ 4 ดอลลาร์

ก่อนอ่านเครื่องหมายบวกหรือลบ ต้องทราบแหล่งและเวลาของราคากลาง ตรวจว่าระยะห่างถูกคูณสองหรือไม่ และแยกตัวชี้วัดการจับคู่คำสั่งออกจากรายการเงินในบัญชี ราคาและธุรกรรมทั้งหมดต่อไปนี้เป็นสมมติฐานสำหรับคำนวณ ไม่ใช่ราคาปัจจุบัน

กำหนดหน่วยและทิศทางของลูกค้าให้ชัด

EUR/USD แสดงดอลลาร์ต่อยูโร กำหนดหนึ่ง pip เป็น 0.0001 ดอลลาร์ต่อยูโร ราคา bid 1.09990 กับ ask 1.10010 มีราคากลาง 1.10000 และสเปรดเสนอราคา 2 pip ลูกค้าซื้อที่ ask จ่ายสูงกว่าราคากลาง 1 pip หากใช้วิธีคูณระยะห่างด้วยสอง สเปรดที่แท้จริงจะเป็น 2 pip การคูณนี้ไม่ได้สร้างธุรกรรมเงินสดอีกครั้ง

ให้ P เป็นราคาที่จับคู่จริง M0 เป็นราคากลางที่ใช้ได้ล่าสุดจากแหล่งที่เลือกก่อนจับคู่ทันที และ Mh เป็นราคากลางจากแหล่งเดียวกันหลังแต่ละรายการ 60 วินาที กำหนด s=+1 เมื่อลูกค้าซื้อยูโร และ s=−1 เมื่อขายยูโร ทิศทางนี้อิงสกุลเงินฐาน ไม่ใช่ฝั่งดอลลาร์

นิยาม E=2s(P−M0)/0.0001, R=2s(P−Mh)/0.0001 และ D=2s(Mh−M0)/0.0001 โดย E คือสเปรดที่แท้จริง R คือสเปรดที่รับรู้เทียบราคากลางภายหลัง และ D คือการเปลี่ยนแปลงราคากลางแบบมีเครื่องหมายด้วยเกณฑ์เดียวกัน จึงได้ E=R+D แต่ D ไม่ใช่หลักฐานว่าคำสั่งนั้นเป็นสาเหตุให้ตลาดขยับ

ตัวคูณสองและระยะ 60 วินาทีเป็นเงื่อนไขที่เลือกไว้ ไม่ใช่ข้อกำหนดร่วมของรายงานฟอเร็กซ์ทั้งหมด หากเอกสารอื่นใช้ระยะด้านเดียว เปอร์เซ็นต์ หรือเบสิสพอยต์ ต้องปรับหน่วยก่อน ตัวชี้วัดสัมพัทธ์ที่หารด้วยอัตราอ้างอิงไม่ใช่จำนวน pip โดยตรง

คำนวณแต่ละรายการก่อนหาค่าเฉลี่ย

A, B และ C เป็นข้อสังเกตอิสระเวลา 10:00, 10:05 และ 10:10 UTC แต่ละรายการมีราคาอ้างอิงก่อนจับคู่และหลังจากนั้น 60 วินาทีของตนเอง M0 ทุกครั้งเป็น 1.10000 สมมติ bid–ask เริ่มต้นตามข้างต้น มีปริมาณพอและวันชำระราคาเดียวกัน C ซื้อได้ภายในช่วงสเปรดเสนอราคา

A ซื้อสูงกว่าราคากลางเริ่มต้น 1 pip แต่ต่ำกว่าราคากลางภายหลัง 2 pip จึงได้ E=2, R=−4, D=6 ส่วน B เป็นการขาย ต้องคง s=−1 จึงได้ผลพร้อมเครื่องหมายเหมือนกัน C ให้ E=1, R=2, D=−1

ถ่วงน้ำหนักด้วยจำนวนยูโรที่จับคู่จริงแบบรวมทั้งสองทิศทาง ได้แก่ 100000, 50000 และ 50000 รวม 200000 ได้ E=1.75, R=−2.50 และ D=4.25 pip ซึ่งยังเป็น 1.75=−2.50+4.25 ห้ามหักยอดซื้อกับขายเพื่อลดตัวหาร ทั้งสามรายการไม่ใช่ลำดับเปิดแล้วปิดสถานะเดียวกัน

วิธีนี้ต่างจากวิธีถ่วงน้ำหนักค่าเฉลี่ยสเปรดเสนอราคา ประวัติราคาเสนออาจไม่มีธุรกรรมเกิดขึ้นเลย E ต้องมีราคาจริงและทิศทาง ส่วน R ต้องมีราคาอ้างอิงภายหลังที่กำหนดให้แต่ละรายการด้วย

กำไรในบัญชีต้องใช้ราคาปิดจริง

เพิ่มกรณีปิดธุรกรรมแยกให้ A โดยซื้อ 100000 ยูโรที่ 1.10010 แล้วขายทั้งหมดจริงในอีก 60 วินาทีที่ bid ซึ่งดำเนินการได้ 1.10020 หาก ask ขณะนั้นเป็น 1.10040 ราคากลางจะเป็น 1.10030 กำไรขั้นต้นคือ 100000×(1.10020−1.10010)=10 ดอลลาร์

สมมติค่าคอมมิชชันจริงทั้งขาเปิดและปิดรวม 6 ดอลลาร์ ไม่มีต้นทุนเงินทุน ภาษี หรือการแปลงสกุลเงิน กำไรสุทธิคือ 4 ดอลลาร์ R=−4 pip ไม่ใช่เงินคืน 40 ดอลลาร์หรือกำไรที่ลูกค้ารับรู้ ราคากลางไม่ใช่ราคาขาย และระยะที่คูณสองไม่ใช่กระแสเงินสด

เช่นกัน ห้ามนำ E=2 คูณมูลค่า 10 ดอลลาร์ต่อ pip ของจำนวนนี้ แล้วบันทึกต้นทุนด้านเดียวเทียบราคากลางเป็น 20 ดอลลาร์ ระยะด้านเดียวของการซื้อจริงคือ 1 pip หรือ 10 ดอลลาร์ เมื่อใช้ราคาเข้าและออกจริง ผลของ bid–ask รวมอยู่แล้ว จึงไม่หักซ้ำ

หากไม่มีการขายปิดจริง จะได้เพียงการเปรียบเทียบกับเกณฑ์ราคา R ก็ไม่เปิดเผยกำไรจริงของคู่สัญญา เพราะไม่ทราบเวลาป้องกันความเสี่ยง ราคาธุรกรรมตรงข้าม สินค้าคงค้างและต้นทุนของเขา ค่าติดลบอย่างเดียวไม่พิสูจน์ว่าได้เงินคืนหรือมีการกระทำผิด

เปลี่ยนเวลาสังเกต เครื่องหมายอาจกลับด้าน

คงการจับคู่ A ไว้ หากราคากลางหลัง 30 วินาทีเป็น 1.10020 จะได้ R=−2, D=4 หลัง 60 วินาทีที่ 1.10030 ได้ R=−4, D=6 และหลัง 300 วินาทีที่ 1.09980 ได้ R=6, D=−4 ส่วน E ยังคง 2 ทุกกรณี ภาพราคาอ้างอิงเปลี่ยนโดยไม่มีการซื้อขายเพิ่ม

ราคาเริ่มต้นที่ล้าสมัยเป็นอีกปัญหา สมมติข้อมูลชุดหนึ่งยังใช้ 1.09980 ของเวลา 09:59:59 UTC ทั้งที่ก่อนซื้อเวลา 10:00:00 มีราคากลางที่ใช้ได้ 1.10000 แล้ว เมื่อนำค่าเก่ามาคำนวณกับราคาซื้อเดิม 1.10010 จะได้ E=6 แทน 2 pip เงินที่จ่ายไม่ได้เปลี่ยน

ตรวจแหล่ง เขตเวลา ความละเอียดของเวลาและอายุราคา ห้ามใช้ราคาในอนาคตเป็น M0 การรับคำสั่ง การเริ่มมีเงื่อนไขให้จับคู่ได้ และการจับคู่จริงเป็นคนละเหตุการณ์ นำตัวชี้วัดที่เริ่มต่างเวลากันมาลบอาจไม่ได้ D เดิม อัตราอ้างอิงรายวันหรือฟอร์เวิร์ดคนละวันชำระราคาไม่แทนข้อมูลสปอตที่กำหนดไว้

เงื่อนไขที่ทำให้เปรียบเทียบไม่ได้

สมการต้องใช้ข้อสังเกต ราคาอ้างอิง ทิศทาง หน่วย ระยะเวลาและน้ำหนักเดียวกัน หากไม่มีราคาภายหลังให้ระบุว่าข้อมูลขาด ไม่ใช่ใส่ R=0 ห้ามยืดราคาเก่าเงียบ ๆ หรือเปรียบเทียบ R จากตัวอย่างย่อยกับ E ทั้งชุด เมื่อใช้รายการที่มีข้อมูลครบเหมือนกันให้รายงานจำนวนรายการและปริมาณที่ครอบคลุม

เก็บเครื่องหมายไว้ตามนิยาม การใช้ค่าสัมบูรณ์ลบข้อมูลการได้ราคาดีขึ้นและเปลี่ยนตัวชี้วัด E ติดลบอาจเป็นราคาจับคู่ที่ดีกว่าราคากลางที่เลือก แต่ก็อาจเกิดจากราคาเก่า ทิศทางผิด หรือเชื่อมข้อมูลผิด ต้องกลับไปดูบันทึกแต่ละรายการ

กลุ่มตัวอย่างเฉพาะที่จับคู่แล้วไม่ประเมินคำขอที่ถูกปฏิเสธหรือความต้องการเงินตราที่ยังไม่เสร็จ ราคากลางก็ไม่ได้พิสูจน์ว่าลูกค้าเข้าถึงราคานั้นได้ด้วยขนาด วงเงินและผลิตภัณฑ์เดียวกัน อย่ารวมคู่เงินหรือระยะเวลาต่างกันเพียงเพราะเรียกว่าสเปรดเหมือนกัน

ตรวจตัวชี้วัดและเงินในบัญชีแยกกันสองขั้น

ขอวิธีคำนวณครบถ้วน ได้แก่ การแสดงอัตรา หน่วย pip ทิศทางลูกค้า แหล่งราคา เหตุการณ์เริ่มต้น ระยะถัดไป ตัวคูณสอง น้ำหนักและการจัดการข้อมูลขาด เก็บรหัสรายการ ปริมาณ เวลาและราคาเสนอที่ใช้จริง หากข้อมูลหลักไม่ครบ ยังทำซ้ำตัวเลขบนหน้าจอไม่ได้

คำนวณ E, R, D รายการต่อรายการ ตรวจสมการก่อนปัดเศษ แล้วรวมด้วยปริมาณรวมเดียวกัน สอบสวนความต่างของนาฬิกา กลุ่มตัวอย่างและหน่วยก่อนจัดอันดับผู้ให้บริการ

อีกขั้นหนึ่งให้เทียบจำนวนและราคาเข้า–ออกจริง คอมมิชชัน เงินทุนและการแปลงเงินกับรายการบัญชี ขั้นนี้จึงยืนยันกำไรสุทธิของธุรกรรมที่จบแล้ว เก็บผลสองชุดคู่กัน คือระยะจากราคาอ้างอิงกับเงินที่จ่ายหรือได้รับจริง