Hazine bonosu iskonto oranı mı yatırım getirisi mi? Önce fiyatı karşılaştırın

ABD Hazine bonolarında yüzde 5,1 her zaman yüzde 5’ten daha iyi değildir. Biri iskonto oranı, diğeri yatırım getirisi ise payda ve yıllıklandırma farklıdır. Önce aynı tarihte alınacak paranın fiyatını bulmak gerekir. Aşağıdaki örnekte yüzde 5 üstün çıkar; ancak yalnızca bir dolarlık ek maliyet bu sonucu değiştirir.

Oranın neyi ölçtüğünü belirleyin

Treasury bill dönemsel kupon ödemez. Burada nominalin altında alım ve vade sonunda varsayıldığı gibi nominal ödeme ele alınır. Banka iskonto oranı fiyat farkını nominale böler ve 360 gün kullanır. Kısa bononun yatırım getirisi ise ödenen fiyatı ve geçerli 365 ya da 366 günlük temeli kullanır.

Menkul kıymeti, takas ve vade tarihlerini, saati, miktarı ve kotasyon tarafını kaydedin. Alımda aracı kurumun uygulanabilir satış fiyatı gerekir; kuruma satış yapabileceğiniz alış fiyatı değil. Fon getirisi veya mevduatın bileşik yıllık oranı aynı formüle doğrudan konulamaz.

İki kotasyonu aynı nakit akışına çevirin

Nominal F, fiyat P, gün t ve ondalık iskonto d için P = F × (1 − d × t/360). Kısa bono yatırım getirisi i = (F/P − 1) × y/t olduğundan P = F/(1 + i × t/y).

İki hayali bononun nominali 10.000 USD, takası ve vadesi aynıdır; ihraçtan vadeye 91 gün vardır. İhraç tarihini izleyen bir yıllık dönemde 29 Şubat bulunmadığı için y = 365’tir. Fiyatın gereken miktarda uygulanabildiğini, vergi, kur, finansman, başlangıç maliyeti ve ara ödeme olmadığını varsayıyoruz. Bunlar güncel teklifler değildir.

A’nın iskonto oranı %5: fiyatı 10.000 × (1 − 0,05 × 91/360) = 9.873,6111 USD. B’nin yatırım getirisi %5,1: fiyatı 10.000/(1 + 0,051 × 91/365) = 9.874,4457 USD. Varsayılan ödeme gerçekleşirse ikisi de aynı gün 10.000 USD getirir.

Başlık oranı yerine yatırılan paraya bakın

A’nın 126,3889 USD kazancı 10.000’e değil, 9.873,6111 USD alış bedeline bölünür. 91 günlük getiri %1,2801, basit yıllık getiri %5,1343’tür. B’de bunlar %1,2715 ve %5,1000 olur. İlk kotasyonlardaki fark ekonomik getirinin farkı değildir.

Tablo para tutarlarını dört ondalıkla gösterir; hesaplar tam hassasiyeti korur. Gerçekte yuvarlanmış takas tutarı kullanılmalıdır. Nominal eşittir, yatırılan sermaye değil: sabit bütçede izin verilen nominal birimler ve boşta kalan para da hesaba katılır. Basit yıllıklandırma bir yıllık bileşik kazanç garantisi değildir.

Avantajı silen maliyet yaklaşık 0,8346 dolardır

Ödeme ve tarihler aynıysa eşitlik toplam nakit çıkışında oluşur. B’de ek maliyet yokken A’nın taşıyabileceği ek tutar 9.874,4457 − 9.873,6111, yuvarlama öncesi yaklaşık 0,8346 USD’dir.

Yalnız A’ya başlangıçta 1 USD hayali maliyet ekleyelim. Nakit çıkışı 9.874,6111, vade kazancı 125,3889 olur. Basit yıllık getiri %5,0932’ye iner ve B’nin %5,1000’inin altında kalır. Bu bir kurum tarifesi değildir. Alım giderleri başlangıca, son kesintiler nihai tahsilata yazılır. Uygulanabilir fiyata zaten girmiş alış-satış farkı ikinci kez düşülmez.

30 gün sonra satış ayrı bir sonuç verir

A’yı ek bir dolar olmadan ele alalım. Takastan 30 gün sonra vadeye 61 gün kalır. Satış maliyeti olmadan üç ayrı varsayımsal uygulanabilir alış fiyatı iskonto oranını fiyat denklemine koyuyoruz.

Oran %5 kalırsa sürenin kısalması 41,6667 USD kazanç sağlar. %6’da kazanç 24,7222’ye düşer; %8’de 9,1667 USD zarar oluşur. Maliyetsiz çıkışın başa baş iskonto oranı %5 × 91/61, yaklaşık %7,4590’dır. Bunun üzerinde bu model zarar eder. Nominalin altında almak, her erken satışta kazanç sağlamaz.

Bunlar 30 günlük getiriler, vade getirisi veya fiyat tahmini değildir. Gerçek alış fiyatı, derinlik ve giderler eşiği değiştirir. Erken nakit ihtiyacını ilk vade getirisiyle karşılanmış saymayın.

Vade ve takvim sınırlarını koruyun

ABD Hazinesi yarım yıldan uzun bonolar için yatırım getirisini farklı hesaplar; kısa formül evrensel değildir. 366 seçimi yalnız ihraç yılının artık yıl olmasına da bağlı değildir: ihraç tarihini izleyen bir yıllık aralıkta 29 Şubat bulunması önemlidir. İkincil piyasada veri sağlayıcının yöntemini ve gerçek takas tarihlerini kontrol edin.

91 günü yıllıklandırmak sonraki yeniden yatırım oranını sabitlemez. USD getirisi diğer para birimindeki sonucu da vermez. Vergi, kur ve likidite ayrı nakit akışlarıdır. Kuponlu araçlarda ayrıca vadeye kadar getiri ve yeniden yatırım varsayımları devreye girer.

Beş adımlı nakit kontrolü

1. Araç, para birimi, takas, vade ve uygulanabilir tarafı eşleştirin.
2. Payda, gün hesabı ve bileşikleşme yöntemini belirleyin.
3. Fiyat ve nihai parayı kurup dönem getirisini yıllıklandırın.
4. Her maliyeti bir kez ekleyin ve sıralamanın değiştiği eşiği bulun.
5. Erken ihtiyaç varsa satışı ayrıca sınayın.

Tarih, uygulanabilir fiyat veya maliyet değiştiğinde ilk sıralama geçerliliğini yitirebilir. İşe yarayan oran, hesaptan çıkan ve hesaba dönen parayla uyuşmalıdır.