Berapa pendapatan pinjaman sekuriti ETF? Daripada perkongsian hasil kepada sumbangan NAB

Dua ETF yang masing-masing mengekalkan 80% hasil pinjaman sekuriti tidak semestinya memberi faedah sama kepada pemegang unit. Dalam contoh ini, apabila penggunaan turun daripada 25% kepada 10%, pendapatan bersih tahunan merosot daripada 220,000 kepada 76,000 unit mata wang. Berbanding nilai aset bersih purata 100 juta, sumbangannya ialah 22 dan 7.6 mata asas, bukannya pulangan 80%.

Penilaian yang berguna bermula dengan wang yang benar-benar tinggal dalam dana selepas kos, dibahagi dengan aset dana bagi tempoh yang sepadan. Peratus perkongsian hasil hanya satu input. Ia tidak memberitahu berapa banyak sekuriti dipinjam, kadar yang diperoleh atau risiko cagaran yang ditanggung. Hasil itu boleh mengurangkan beban, tetapi tidak dengan sendirinya menukar kadar yuran rasmi ETF.

Mulakan dengan akaun dana, bukan kadar pinjaman pihak peminjam

Perspektif di sini ialah pemegang ETF yang dananya meminjamkan sekuriti portfolio kepada pihak lain. Hasil mula-mula masuk ke dalam dana. Untung rugi jualan singkat peminjam, pulangan harga ETF di pasaran dan pendapatan bersih pinjaman sekuriti ialah tiga akaun berlainan. Kadar pinjaman saham yang tinggi bukan pulangan atas seluruh modal yang dilaburkan dalam ETF.

Dokumen dana perlu menerangkan kuasa meminjamkan, peranan ejen, cagaran yang diterima serta pembahagian hasil dan kos. Pendedahan dana berkaitan di Amerika Syarikat memisahkan hasil kasar, imbuhan ejen, kos lain dan pendapatan bersih. Kerangka itu tidak bermaksud semua negara atau kontrak mempunyai aturan sama. Sama ada hasil pelaburan cagaran tunai termasuk dalam asas pembahagian perlu dibaca, bukan disimpulkan daripada satu peratus.

Sediakan penyelarasan daripada kasar kepada bersih. Jika angka sudah selepas bahagian ejen, menolaknya lagi akan mengecilkan pendapatan. Jika hanya kasar diketahui, menganggap semuanya faedah pemegang unit pula membesarkan hasil. Perkhidmatan yang sudah termasuk dalam bahagian ejen tidak menjadi caj tambahan semata-mata kerana namanya muncul di bahagian lain. Maklumat tidak didedahkan juga tidak boleh dianggap sifar.

Tukarkan bahagian 80% kepada jumlah wang sebenar

Semua jumlah menggunakan unit mata wang andaian yang sama, bukan ringgit, dolar atau prestasi produk sebenar. NAB purata tahunan ialah 100 juta; nilai pasaran purata sekuriti yang boleh dipinjamkan ialah 80 juta. Penggunaan ditakrifkan sebagai purata nilai yang sedang dipinjamkan dibahagi sekuriti yang tersedia untuk tujuan itu. Pada 25%, baki pinjaman ialah 20 juta, bukan 25 juta daripada seluruh NAB.

Model pertama menggunakan cagaran bukan tunai. Kadar pinjaman tahunan tetap 1.5% untuk setahun penuh. Ejen memperoleh 20% hasil fi kasar, sementara dana mengekalkan 80%. Terdapat kos tahunan berasingan 20,000 yang belum dimasukkan dalam pembahagian itu. Tiada hasil pelaburan semula cagaran tunai, rebat kepada peminjam, mungkir, cukai atau aliran lain. Kos 20,000 ialah andaian, bukan caj tambahan sejagat bagi semua kontrak.

Pinjaman 20 juta pada 1.5% menghasilkan 300,000. Selepas fi ejen 60,000 dan kos berasingan 20,000, baki bersihnya 220,000. Dibahagi NAB 100 juta, hasilnya 0.22%, iaitu 22 mata asas. Satu mata asas bersamaan 0.01 mata peratusan. Bahagian 80% diukur atas hasil, manakala sumbangan 22 mata asas diukur atas aset dana.

Pada penggunaan 10%, purata sekuriti dipinjamkan hanya 8 juta. Hasil kasar menjadi 120,000, fi ejen 24,000 dan kos berasingan masih 20,000. Pendapatan bersih tinggal 76,000 atau 7.6 mata asas. Penggunaan turun 60%, tetapi penurunan pendapatan bersih lebih besar kerana kos tetap tidak turun bersama hasil. Baris ambang menggunakan pecahan tepat 17/96; kadar peratus dan baki pinjaman yang dipaparkan hanyalah anggaran dibundarkan.

Pendapatan positif belum tentu menampung yuran lebih tinggi

Andaikan kos tahunan dana H ialah 25 mata asas, berbanding 10 bagi dana J yang tidak meminjamkan sekuriti. Prestasi aset asas, NAB, cukai dan semua geseran lain disamakan untuk mengasingkan mekanisme. Kos 25 mata asas H secara jelas tidak termasuk kos khusus pinjaman yang sudah ditolak tadi. Jika sudah termasuk, potongan kedua akan menggandakan kos. Ini perbandingan bersyarat, bukan kedudukan dana sebenar.

Penggunaan 25% memberi H sumbangan bersih 22 mata asas, lalu beban bakinya 3, iaitu tujuh lebih rendah daripada J. Pada penggunaan 10%, beban baki H menjadi 17.4, atau 7.4 lebih tinggi daripada J. Kadar yuran dan bahagian hasil masih sama, tetapi perbandingan telah berbalik.

Dengan E sebagai sekuriti tersedia, u penggunaan, f kadar tahunan, s bahagian dana dan C kos berasingan, pendapatan bersih I=E×u×f×s−C. Dalam unit mata wang, contoh ini menjadi I=960000u−20000. Menampung jurang 15 mata asas memerlukan pendapatan sekurang-kurangnya 150,000, maka u perlu mencapai 170000/960000=17/96, kira-kira 17.708333%.

Tepat pada ambang hanya menyamakan perbandingan kos; melebihinya memberi kelebihan kepada H dalam andaian ini. Ini berbeza daripada titik pendapatan sifar bagi aktiviti pinjaman itu sendiri: 20000/960000=1/48, kira-kira 2.083333%. Mendapat hasil positif dan mendapat hasil mencukupi untuk mengatasi dana lebih murah ialah dua ujian. Perubahan kadar, aset tersedia, kos atau hasil pinjaman J memerlukan pengiraan semula.

Semak tiga penyebut dan tempoh pendapatan

Kesilapan pertama ialah mendarab 1.5% dengan seluruh NAB 100 juta, bukan sekuriti yang benar-benar dipinjamkan. Kesilapan kedua ialah membahagi 220,000 dengan baki pinjaman 20 juta, memperoleh 1.1%, lalu menamakannya sumbangan pulangan seluruh ETF. Itu ukuran bagi aset dalam pinjaman. Untuk perbandingan kos dana, penyebutnya NAB purata dan jawapannya kekal 22 mata asas.

Kesilapan ketiga ialah membahagi pendapatan setahun dengan NAB hujung tahun. Langganan atau penebusan besar boleh menyebabkan baki akhir tidak mewakili aset yang menjana hasil sepanjang tempoh. Padankan tempoh laporan dan gunakan asas purata yang sesuai. Atribusi pulangan tepat turut memerlukan masa aliran dana serta wajaran setiap tempoh; nisbah jumlah tahunan kepada aset purata bukan pecahan prestasi yang sempurna.

Baki pinjaman dan kadar juga boleh bergerak serentak. Ada tempoh jumlah besar pada kadar rendah, kemudian sekuriti sukar diperoleh dipinjamkan sedikit pada kadar tinggi. Purata baki didarab purata kadar yang dikira berasingan tidak semestinya menghasilkan hasil sebenar. Kira baki×kadar×pecahan tahun bagi setiap tempoh, kemudian jumlahkan. Perkongsian hasil berperingkat juga perlu diterapkan pada tempoh dan hasil yang betul, bukan memakai kadar akhir tahun untuk semuanya.

Asingkan risiko pelaburan semula cagaran tunai

Jadual tadi menggunakan cagaran bukan tunai. Sekarang ambil kontrak lain yang berasingan: sekuriti 20 juta dipinjamkan, cagaran tunai 102% diterima, iaitu 20.4 juta, dan NAB kekal 100 juta. Jika portfolio pelaburan semula tunai rugi 0.5%, jumlahnya 102,000 atau 10.2 mata asas NAB. Angka 102% ialah input contoh, bukannya paras perlindungan berkanun yang seragam.

Andaikan dana menanggung kerugian dan tiada pihak membayarnya balik. Peminjam memulangkan sekuriti tepat pada masanya pun tidak menghapuskan kerugian pelaburan tunai. Cagaran mempunyai kewajipan pemulangan; ia bukan modal tambahan yang bebas diagih kepada pemegang unit. Pampasan kekurangan akibat mungkir peminjam tidak semestinya merangkumi kerugian pelaburan semula. Baca pencetus, skop dan pengecualian kontrak.

Jangan tolak 102,000 itu daripada 220,000 model pertama, kemudian mendakwa dana benar-benar memperoleh 118,000. Kedua-dua aturan cagaran berbeza. Hasil pelaburan tunai, rebat, fi pengurusan dan kerugian mesti diselaraskan dalam kontrak dan tempoh yang sama. Pengiraan berasingan ini menunjukkan skala risiko, bukan prestasi produk gabungan yang tidak wujud.

Pendapatan yang sudah masuk NAB tidak boleh ditambah sekali lagi

Kos 25 mata asas ditolak sumbangan bersih 22 meninggalkan beban tiga mata asas hanyalah atribusi berdasarkan andaian tertentu. Ia tidak menukar secara rasmi nisbah perbelanjaan kepada tiga mata asas, dan bukan seluruh pulangan pemegang ETF. Perbezaan harga pasaran daripada NAB, caj dagangan, cukai, pegangan tunai dan pelaksanaan portfolio masih mempengaruhi hasil.

Jika NAB dan jumlah pulangan yang dilaporkan sudah memasukkan hasil pinjaman bersih, menambah 22 mata asas sekali lagi menggandakan manfaatnya. Letakkan hasil ini dalam konteks dengan membezakan perbezaan penjejakan dan ralat penjejakan ETF: yang pertama membandingkan pulangan bersih dengan penanda aras, yang kedua mengukur turun naik penyimpangan itu. Pinjaman sekuriti hanya satu punca, bukan pengganti analisis keseluruhan.

Sumbangan sejarah 22 mata asas juga tidak menjanjikan jumlah sama tahun depan. Aset tersedia, permintaan peminjam, kadar, panggilan balik, pembahagian dan kos boleh berubah. Bahagian hasil lebih besar boleh wujud bersama pendapatan bersih lebih kecil apabila permintaan menurun. Nyatakan keadaan yang menyokong kelebihan kos dan perubahan yang akan membatalkannya.

Lima langkah untuk menyemak laporan berikutnya

1. Sahkan kebenaran meminjamkan, jenis cagaran, peranan ejen dan skop pampasan. Bezakan syarat kontrak daripada penerangan pemasaran umum.
2. Padankan hasil kasar hingga bersih dalam satu tempoh. Asingkan kos dalam pembahagian daripada caj tambahan sebenar tanpa menolaknya dua kali.
3. Selaraskan purata nilai dipinjamkan, sekuriti tersedia dan NAB. Label setiap penyebut; jangan isi data yang tiada menggunakan baki akhir semata-mata kerana mudah.
4. Bandingkan sumbangan bersih dengan jurang kos yang sepadan dan kira semula ambang penggunaan atau kadar. Semak kerugian cagaran dan syarat kecairan secara berasingan.
5. Pastikan pulangan yang digunakan sudah atau belum mengandungi hasil ini. Catat input untuk dikemas kini dan bandingkan dalam sempadan aset, tempoh dan kos yang sama.

Kesimpulan yang boleh diuji bukan “80% menjadi milik dana, jadi pinjaman pasti berbaloi”. Ia ialah berapa mata asas yang tinggal pada skala, kadar dan kos tertentu, serta sejauh mana keadaan boleh merosot sebelum kelebihan kos hilang. Peralihan daripada peratus kepada wang, kemudian kepada NAB yang sepadan, menjadikan analisis lebih bermakna.