Penyelesaian NDF: mengapa bayaran dolar belum melangsaikan invois won

Sebuah syarikat boleh menerima jumlah dolar yang betul daripada NDF, tetapi masih belum mempunyai won Korea untuk membayar pembekal. Kontrak hadapan tanpa serahan menyelesaikan perbezaan kadar secara tunai; ia tidak menghantar mata wang invois kepada syarikat. Keberkesanan lindung nilai hanya dapat dinilai setelah bayaran kontrak, pertukaran mata wang sebenar dan masa dana tersedia dimasukkan ke dalam satu rancangan pembayaran.

Kontrak lindung nilai tidak menggantikan invois pembekal

Ambil syarikat yang mengurus pembiayaannya dalam dolar AS dan mempunyai invois tetap 1,300,000,000 won Korea. Kita mengandaikan syarikat mempunyai saluran sah untuk membeli serta membayar won. Ia melindungi kewajipan tersebut dengan membeli won dan menjual dolar melalui NDF USD/KRW yang diselesaikan dalam dolar. Menyebut arah kedua-dua mata wang lebih jelas daripada sekadar mengatakan syarikat “membeli NDF”.

Nominal dolar N ialah 1,000,000, manakala kadar kontrak K ialah 1,300 won bagi setiap dolar. Maka jumlah invois yang diliputi Q=N×K=1,300,000,000 won. N bukan jumlah margin, dan tidak bermaksud pokok dolar akan ditukar dengan won dalam kontrak itu. Tiada bayaran awal diandaikan dalam contoh ini; andaian tersebut tidak membuktikan bahawa kadar K ialah harga kontrak yang adil.

R ialah kadar penetapan yang dinyatakan dalam kontrak. X pula ialah kadar tukaran yang boleh dilaksanakan bagi membeli semua won pada tarikh nilai pembayaran invois. Kedua-duanya disebut sebagai won bagi dolar. Semua angka adalah rekaan untuk penerangan, invois kekal dan pihak-pihak menunaikan obligasi. Fi, cukai, cagaran sepanjang tempoh kontrak dan kos pembiayaan diketepikan daripada angka, bukan didakwa tidak wujud.

Tanda positif bergantung pada pihak yang menerima bayaran

Takrifkan P sebagai penerimaan dolar bersih oleh syarikat yang berhutang won. P positif bermakna syarikat menerima wang; P negatif bermakna syarikat membayar. Formulanya P=Q/R−N=N(K/R−1)=N(K−R)/R. Nilai dolar invois tetap pada kadar penetapan dibandingkan dengan nominal dolar kontrak.

Apabila won mengukuh, R turun: satu dolar membeli lebih sedikit won. Syarikat memerlukan lebih banyak dolar untuk invois yang sama, lalu menerima bayaran NDF positif. Apabila won melemah, kos memperoleh won berkurang dan syarikat membayar perbezaan kepada pihak lawan. Bagi pihak yang membeli dolar serta menjual won, penerimaan ialah N(1−K/R), tepat bertentangan dengan P. Formula tanpa penjelasan arah boleh memberikan jawapan dengan tanda terbalik.

Semakan unit mencegah kesilapan yang lebih besar. N(K−R) menghasilkan won, bukan dolar. Membahagikannya dengan R menukarkan perbezaan itu kepada mata wang penyelesaian. Jika penyebut ditinggalkan, angka boleh tersasar beribu kali ganda. Dengan sebut harga songsang s=1/R dan k=1/K dalam dolar bagi won, formula setara ialah P=Q(s−k). Nominal yang digunakan kini Q dalam won; bukan N dalam dolar yang disalin tanpa perubahan.

Gabungkan dua aliran sebelum menilai hasil lindung nilai

Andaikan dahulu syarikat dapat membeli won tepat pada kadar penetapan, iaitu X=R. Kos pertukaran kasar C=Q/X. Setelah bayaran NDF diambil kira, perbelanjaan bersih ialah C−P. Penerimaan mengurangkan kos, sementara P yang negatif menambahkan pembayaran. Tiga baris di bawah ialah hasil alternatif yang berasingan, bukan trajektori kadar sepanjang tiga hari.

Pada R=1,200, pertukaran untuk mendapatkan won memerlukan 1,083,333.33 dolar. NDF membayar 83,333.33 dolar kepada syarikat, menjadikan perbelanjaan bersih satu juta. Menerima perbezaan ini bukan keuntungan percuma kerana kos dolar invois juga meningkat dengan jumlah yang sepadan.

Pada R=1,400, syarikat membayar 71,428.57 dolar melalui NDF tetapi hanya memerlukan 928,571.43 dolar untuk membeli won. Gabungannya tetap satu juta. Kerugian pada derivatif secara berasingan tidak membuktikan kegagalan lindung nilai. Begitu juga apabila R=1,300, bayaran perbezaan sifar tidak memadamkan invois; syarikat masih perlu menukar satu juta dolar dan membayar pembekal.

Nilai dipaparkan hingga sen untuk memudahkan bacaan, sedangkan pengiraan dibuat sebelum pembundaran. Kontrak sebenar mungkin mempunyai tatacara pembundaran sendiri. Soalan yang tepat ialah sama ada kos gabungan kewajipan terlindung menepati rancangan, bukannya sama ada kontrak derivatif sahaja mencatat untung.

Kadar penetapan bukan jaminan harga pertukaran sebenar

Sekarang kekalkan R=1,200 tetapi ubah X. Penerimaan NDF kekal 83,333.333… dolar kerana kontrak menyelesaikan perbezaan berdasarkan R. Bayarannya tidak dihitung semula untuk mengikuti setiap harga pertukaran yang diterima syarikat selepas itu.

Syarikat menjual dolar kepada peniaga mata wang untuk mendapatkan won. Maka X yang sesuai ialah kadar belian dolar yang ditawarkan oleh peniaga, bukan kadar pertengahan di skrin. Harga mesti boleh dilaksanakan untuk keseluruhan jumlah dan tarikh nilai yang diperlukan. Jangan menganggap semua pertukaran dalam contoh ini semestinya menggunakan tarikh nilai spot standard jika keperluan invois berbeza.

Hubungan umum C−P=N+Q(1/X−1/R) memisahkan bahagian yang dilindungi daripada baki perbezaan. Apabila X=R, baki sifar. Apabila X lebih rendah, setiap dolar membeli kurang won daripada yang tercermin dalam bayaran kontrak, lalu perbelanjaan melebihi N.

Pada X=1,195, kos bersih menjadi 1,004,532.78 dolar, meningkat 4,532.78 daripada bajet. Pada X=1,150, jumlahnya 1,047,101.45 dolar, dengan lebihan 47,101.45. Kedua-duanya berlaku walaupun penerimaan NDF tidak berubah. Kadar penetapan menentukan pengiraan kontrak, bukan kadar bagi urus niaga pertukaran yang berasingan.

Perbezaan boleh datang daripada masa, sisi sebut harga atau pasaran yang tersedia. Angka semata-mata tidak mengenal pasti puncanya; seluruh lebihan tidak boleh terus dilabel sebagai fi atau satu jenis basis pasaran tertentu. Jika X lebih tinggi daripada R, baki berpihak kepada syarikat dan kos boleh lebih rendah daripada N. Jadual tidak menetapkan kebarangkalian atau had kerugian.

Bajet akhir sejuta dolar masih boleh memerlukan pembiayaan sementara

Kembali kepada R=X=1,200. Andaikan syarikat mempunyai satu juta dolar yang tersedia, tetapi pertukaran untuk invois mesti dibayar sebelum penerimaan NDF boleh digunakan. Keperluan awal ialah 1,083,333.33 dolar, jadi terdapat jurang tunai sementara 83,333.33 dolar.

Penerimaan NDF yang masuk kemudian boleh digunakan untuk membayar balik dana sementara tersebut. Perbelanjaan gabungan kekal satu juta sebelum kos pembiayaan. Faedah kemudahan sementara, jika dikenakan, tidak termasuk dalam model dan tidak hilang hanya kerana kadar pertukaran padan. Kos akhir yang seimbang tidak memastikan wang mencukupi pada setiap peringkat.

Urutan ini ialah andaian kes, bukan peraturan bahawa semua NDF masuk lewat atau diselesaikan dua hari bekerja selepas penetapan. Masa penetapan kadar, tarikh penyelesaian NDF dan waktu wang boleh digunakan, tarikh nilai pertukaran, serta waktu akhir pembayaran invois perlu dicatat berasingan. Wang yang bakal diterima belum sama dengan baki yang boleh dipindahkan sekarang.

Perubahan invois atau rujukan kontrak memerlukan semakan semula

Jika pesanan dibatalkan, kewajipan won boleh terhapus tetapi NDF tidak batal secara automatik. Kontrak yang sebelumnya mengimbangi invois kini membawa pendedahan mata wang tanpa pasangan asal. Invois yang mengecil boleh menyebabkan lindung nilai berlebihan; invois yang membesar meninggalkan jumlah tidak dilindungi. Persamaan N×K=Q perlu diuji terhadap jumlah semasa.

Pengesahan transaksi sebenar menetapkan sumber kadar, tarikh, zon waktu, ejen pengiraan dan kaedah gantian jika rujukan terganggu. Kadar penutup harian, kadar pertengahan atau butiran dalam contoh kontrak lama tidak boleh menggantikan persetujuan itu. Dolar ialah mata wang penyelesaian yang dipilih di sini; bukan semua NDF di setiap pasaran diwajibkan menggunakan dolar.

Penilaian kontrak hadapan sebelum matang dan harga penutupan awal ialah persoalan lain. Aliran tunai pada matang yang dikira di sini bukan harga untuk keluar hari ini. Ketiadaan pertukaran pokok juga tidak bermaksud tiada cagaran, dana sementara atau risiko pihak lawan. NDF bukan pengganti kelayakan membeli mata wang tempatan dan saluran pembayaran yang sah.

Lima semakan sebelum menganggap pembayaran telah dilindungi

1. Sahkan mata wang invois, Q, tarikh dan kemungkinan perubahan atau pembatalan. Padankan N×K dengan Q dan bezakan nominal dolar daripada nominal won.
2. Kenal pasti mata wang yang dibeli dan dijual, unit K serta R, mata wang penyelesaian dan penerima nilai positif. Uji tanda dengan satu keadaan won mengukuh.
3. Semak sumber kadar penetapan, tarikh, zon waktu, ejen pengiraan dan langkah gantian jika rujukan gagal, berdasarkan kontrak sebenar.
4. Dapatkan X boleh laksana melalui saluran sah bagi jumlah penuh dan tarikh nilai pembayaran. Gunakan sisi harga yang betul, asingkan kos tambahan dan kira C−P.
5. Susun setiap bayaran serta penerimaan mengikut waktu dana tersedia. Selaraskan dengan tarikh akhir invois, cagaran dan keperluan pembiayaan sementara.

Penyelesaian NDF yang tepat hanya melengkapkan satu bahagian. Jumlah won, harga pertukaran yang benar-benar tersedia dan masa akses kepada dolar juga mesti sepadan. Bezanya penting: bayaran perbezaan kadar boleh betul dari segi kontrak, sedangkan rancangan melangsaikan invois masih belum lengkap.