Niaga Hadapan Perbendaharaan AS: Harga Bon Terendah Belum Tentu Terbaik untuk Serahan

Bon Perbendaharaan AS berharga 96.50 boleh menjadi pilihan serahan yang lebih mahal daripada bon berharga 101.60. Penjual kontrak niaga hadapan tidak menerima 100 secara tetap bagi semua bon layak. Faktor penukaran, harga penyelesaian yang digunakan dan faedah terakru menentukan bayaran; membiayai pembelian pula menambah kos.

Justeru, perbandingan perlu meliputi tunai untuk membeli dan memegang bon serta penerimaan daripada serahan. Tetapkan kontrak, tarikh penyelesaian pembelian dan tarikh serahan yang sama sebelum menyusun pilihan.

Semak kontrak, tarikh dan unit dahulu

Pemegang posisi jual memilih bon dan masa serahan dalam had peraturan. Pemegang posisi beli tidak boleh sesuka hati menentukan bon yang diterima. Semak kelayakan semasa serta faktor rasmi bagi bon dan bulan serahan tepat. Faktor berasaskan konvensyen hasil standard 6%, bukan hasil pasaran semasa atau jaminan pulangan 6%.

Bagi kontrak bernilai muka 100,000 dolar, satu mata harga penuh bersamaan 1,000 dolar. Jika harga dan faedah dinyatakan bagi setiap 100 nilai muka, bayaran serahan ialah 1,000 × (harga penyelesaian niaga hadapan × faktor + faedah terakru pada serahan). Kontrak lain boleh berbeza saiz. Faedah yang dibayar ketika membeli termasuk dalam kos awal; membandingkan harga bersih dengan penerimaan termasuk faedah membesarkan untung secara palsu.

Letakkan kedua-dua bon pada lejar tunai yang sama

Andaikan bon A dan B layak, penyelesaian pembelian berlaku 45 hari sebelum satu tarikh serahan dan tiada kupon dibayar dalam tempoh itu. Harga niaga hadapan ialah 118. Jadual menggunakan nilai muka 100 dolar dan input rekaan, bukan harga semasa. Pembiayaan menggunakan faedah mudah dengan asas hari sebenar/360.

Pada kadar 4% bagi kedua-duanya, faedah A ialah 97.20 × 4% × 45/360 = 0.486; B ialah 0.510. Selepas menolak prinsipal dan pembiayaan daripada bayaran serahan, baki ialah 0.274 dan 1.050: 274 dan 1,050 dolar bagi nilai muka 100,000, sebelum kos lain. Harga belian A yang lebih rendah tidak menghasilkan baki terbesar.

Asas kasar, harga bersih tolak harga niaga hadapan darab faktor, ialah −0.26 untuk A dan −1.06 untuk B. Pendapatan pegangan di sini ialah tambahan faedah terakru 0.50 ditolak pembiayaan: 0.014 dan −0.010. Asas bersih, iaitu asas kasar tolak pendapatan pegangan, menjadi −0.274 dan −1.050. Dalam andaian ini, angka lebih negatif sepadan dengan lebihan serahan lebih besar.

Repo tersirat berbeza daripada kadar pinjaman sebenar

Tanpa kupon perantaraan, kadar repo tersirat ialah (harga serahan / harga kotor awal − 1) × 360/45. Hasilnya 6.2551% bagi A dan 12.2353% bagi B. Ini perbandingan ditahunkan, bukan pulangan 45 hari, kadar pembiayaan yang boleh diperoleh atau hasil hingga matang.

Kekalkan A pada 4%, tetapi naikkan kos B kepada 12% dalam senario tekanan. Faedah B menjadi 1.53, meninggalkan 0.03 atau 30 dolar bagi nilai muka 100,000. A masih meninggalkan 274 dolar. Pilihan selepas pembiayaan terbalik walaupun repo tersirat daripada harga yang sama tidak berubah.

Ambang diperoleh dengan menyelesaikan 103.56 − 102 × (1 + r × 45/360) = 0.274: r = 10.0863%. Melebihi kadar itu, A meninggalkan lebih banyak jika input lain kekal. Carta mengasingkan sensitiviti kos, bukan menunjukkan peluang pasaran yang tersedia. Potongan nilai cagaran, wang sendiri dan tempoh pembiayaan sebenar perlu diambil kira.

Anggaran serahan bukan keuntungan arbitraj terkunci

Contoh mengekalkan niaga hadapan pada 118 sehingga serahan, maka tiada aliran margin variasi. Fi, cukai dan pembiayaan margin juga diketepikan. Dalam pasaran sebenar, bayaran serahan dan untung rugi harian kontrak ialah aliran tunai berasingan.

Bagi satu kontrak dijual pada F0 dan diserah menggunakan F1, untung harga terkumpul ialah 1,000 × (F0 − F1); bayaran serahan ialah 1,000 × (F1 × CF + faedah terakru). Jumlahnya biasanya tidak sama dengan bayaran yang terus menggunakan F0 kerana CF lazimnya bukan satu. Masa panggilan margin turut menentukan keperluan dana.

Jika kupon dibayar sebelum serahan, tambah jumlah dan tarikhnya; nisbah tanpa kupon tidak lagi mencukupi. Ulang kiraan bagi tarikh yang dibenarkan dan gunakan harga boleh laksana. Jurang bida-tawar, bekalan bon dan akses pembiayaan boleh menghapuskan kelebihan kecil.

Nilai muka serahan bukan nisbah lindung nilai

Jika B kekal bon penentu dan DV01-nya 80 dolar bagi nilai muka 100,000, anggaran setempat DV01 kontrak ialah 80/0.87 = 91.95 dolar. Pegangan sejuta dengan DV01 800 dolar sepadan kira-kira 8.7 kontrak, bukan semestinya sepuluh. Pembundaran meninggalkan pendedahan.

Serahan fizikal tetap menurut nilai muka bagi setiap kontrak. Lindung nilai asas berwajaran faktor boleh meninggalkan baki bon. Pertukaran bon utama juga mengubah sensitiviti kontrak. Durasi mengikut titik keluk hasil membantu mengenal pasti ketidakpadanan yang tidak kelihatan pada DV01 keseluruhan.

Lima semakan sebelum menggunakan senarai pilihan

1. Padankan bulan, pengenalan bon, kelayakan, faktor rasmi, pengganda dan kalendar.
2. Selaraskan harga bersih, faedah awal, kos penuh, kupon perantaraan dan faedah serahan.
3. Hitung repo tersirat dan asas bersih pada tarikh sama, kemudian masukkan pembiayaan tersedia.
4. Uji harga kontrak, dana margin, tarikh serahan dan perubahan bon penentu.
5. Bezakan kontrak lindung nilai daripada nilai muka serahan serta tentukan pengurusan baki bon.

Harga paling rendah hanya satu input. Pilihan sebenar memerlukan aliran tunai bertarikh dan kos yang lengkap, serta pengiraan semula apabila syarat berubah.