Mata hadapan forex: kira kadar pertukaran dan bandingkan kos sebenar

Jika mahu membeli 1 juta euro dalam masa 90 hari, kadar 1.1057 dolar bagi setiap euro menjimatkan 100 dolar berbanding kadar 1.1058. Namun, jika bank yang menawarkan kadar lebih rendah mengenakan caj tambahan 150 dolar pada tarikh matang yang sama, sedangkan bank satu lagi tidak mengenakan caj berasingan, tawaran pertama sebenarnya lebih mahal sebanyak 50 dolar.

Sebab itu mata hadapan perlu diterjemahkan kepada kadar pertukaran dan aliran tunai sebenar. Tanda positif atau negatif sahaja tidak memadai. Mata hadapan ialah beza antara kadar hadapan dengan kadar lani tertentu, bukannya ramalan hala tuju mata wang atau keuntungan yang boleh dinilai secara berasingan. Semua angka berikut ialah contoh andaian.

Tukar mata hadapan kepada jumlah bayaran

Dalam contoh ini, EUR/USD menunjukkan jumlah dolar bagi satu euro. S ialah kadar lani, manakala F ialah kadar hadapan penuh yang dipersetujui untuk penyelesaian pada tarikh akan datang. Dengan satu pip lazimnya bersamaan 0.0001 bagi pasangan ini, mata hadapan=(F−S)÷0.0001. Untuk mendapatkan kadar penuh, gunakan F=S+mata×0.0001.

Apabila S=1.1000 dan F=1.1055, bezanya ialah +55 mata. Pembeli 1 juta euro membayar 1,105,500 dolar pada tarikh matang; penjual euro menerima jumlah yang sama sebelum kos. Beza 5,500 dolar berbanding pertukaran pada kadar lani melibatkan pembayaran pada dua tarikh berlainan. Ia bukan keuntungan secara automatik dan bukan caj yang perlu ditambah sekali lagi kepada kadar hadapan.

Bagi amaun 1 juta euro, satu pip bernilai 100 dolar. Sebaliknya, satu mata asas kadar faedah bersamaan 0.01 mata peratusan. Kedua-dua unit itu tidak boleh ditukar ganti, dan sistem sebut harga boleh memaparkan pecahan pip. Jika sebut harga diterbalikkan kepada euro bagi setiap dolar, beza baharu perlu dikira sebagai 1/F−1/S mengikut unit baharu, bukan sekadar menukar tanda mata asal.

Mengapa faedah dolar yang lebih tinggi menghasilkan mata positif?

Andaikan kadar lani 1.1000, kadar faedah dolar 5% setahun dan kadar faedah euro 3% setahun untuk tempoh 90 hari. Kedua-duanya menggunakan faedah mudah berasaskan 360 hari setahun, maka T=0.25. Tarikh mula dan matang sama, sementara syarat pinjaman serta penempatan dana boleh dibandingkan. Rumus rujukan ringkas pariti kadar faedah terlindung ialah F=S×(1+rUSD×T)÷(1+rEUR×T).

Penempatan 1 juta euro pada kadar 3% menghasilkan 1,007,500 euro pada akhir tempoh. Jika ditukar dahulu kepada 1.1 juta dolar dan ditempatkan pada kadar 5%, jumlah akhirnya ialah 1,113,750 dolar. Kadar yang menyamakan kedua-dua nilai akhir itu ialah 1,113,750÷1,007,500, kira-kira 1.10545906, atau +54.59 mata. Pengiraan replikasi ini menggunakan baki euro termasuk faedah, bukan kontrak lain yang menyerahkan tepat 1 juta euro prinsipal.

Jadual mengekalkan kadar lani, tarikh penyelesaian dan syarat lain. Jika hanya faedah dolar turun daripada 5% kepada 4%, kadar hadapan turun dan mata positif mengecil. Apabila kedua-dua kadar faedah sama, komponen beza faedah dalam model menjadi sifar. Ini bukan ramalan euro akan mengukuh. Bagi kontrak berasingan dengan prinsipal tepat 1 juta euro, kadar sebelum pembundaran pada baris pertama memberikan beza 5,459.06 dolar berbanding kadar lani; angka itu masih bukan untung rugi bersih keseluruhan urus niaga.

Pelanggan membeli euro menggunakan kadar jualan bank

Andaikan bank A dan B memberikan kadar yang boleh dilaksanakan untuk 1 juta euro, dengan tarikh matang yang sama dalam 90 hari serta syarat kredit dan cagaran yang setara. Pada mulanya, tiada caj berasingan. Istilah belian dan jualan dalam jadual adalah dari sudut bank.

Pelanggan yang membeli euro membandingkan kadar jualan: bayar 1,105,700 dolar kepada B atau 1,105,800 dolar kepada A. B menjimatkan 100 dolar. Pelanggan yang menjual euro pula membandingkan kadar belian: terima 1,105,300 dolar daripada B berbanding 1,105,200 dolar daripada A. Membandingkan kadar belian sebuah bank dengan kadar jualan bank lain mencampuradukkan dua arah urus niaga.

Jika B sahaja mengenakan caj 150 dolar kepada pembeli euro, dibayar bersama prinsipal pada tarikh matang, jumlah bayaran kepada B meningkat kepada 1,105,850 dolar. A tidak mengenakan caj tambahan, jadi jumlahnya kekal 1,105,800 dolar. B kini lebih mahal 50 dolar. Kelebihan kadar B hanya dapat menampung kos tambahan sehingga 100 dolar pada tarikh yang sama. Jika tarikh bayaran caj berbeza, ambil kira kos pembiayaan atau laraskan semua aliran tunai kepada nilai pada satu tarikh.

Dapatkan pengesahan kadar hadapan penuh yang boleh dikunci dan jumlah penyelesaian keseluruhan. Kadar pertengahan lani daripada satu skrin, ditambah mata bank lain pada masa atau arah urus niaga yang berlainan, tidak semestinya menghasilkan harga yang boleh dilaksanakan.

Melanjutkan tempoh lindung nilai tidak memadamkan obligasi lama

Perubahan faedah dalam jadual menunjukkan harga urus niaga baharu. Kadar kontrak yang telah dipersetujui tidak berubah secara automatik, kecuali pihak terbabit meminda perjanjian. Walau bagaimanapun, nilai pasaran dan kos menutup kontrak sebelum matang boleh berubah mengikut kadar lani, faedah dan baki tempoh. Mengunci kadar pembayaran tidak sama dengan mengunci nilai pasaran kontrak sepanjang hayatnya.

Apabila melanjutkan lindung nilai, asingkan penyelesaian atau penutupan kontrak lama daripada kadar, amaun dan tarikh matang kontrak baharu. Kerugian penilaian kontrak lama mungkin perlu dibayar tunai atau dimasukkan dalam susunan penstrukturan semula, bergantung pada perjanjian. Mata bagi tempoh baharu tidak menunjukkan keseluruhan keperluan tunai. Mata yang sudah termasuk dalam kadar penuh juga tidak boleh dicaj sekali lagi sebagai kos berasingan.

Caj pembiayaan semalaman bagi produk pertukaran asing runcit, kontrak hadapan dengan penyerahan mata wang sebenar, dan kontrak tanpa penyerahan yang hanya menjelaskan perbezaan nilai mempunyai mekanisme berlainan. Semak jenis produk, tarikh penetapan kadar rujukan dan syarat penyelesaian. Jadual caj satu syarikat broker tidak mewakili semua kontrak lindung nilai.

Bilakah perbandingan perlu dibuat semula?

Rumus memerlukan kadar faedah bagi tempoh yang sepadan. Kadar dasar hari ini atau faedah semalaman tidak semestinya kadar pinjaman tiga bulan yang tersedia. Tarikh nilai lani, cuti, asas kiraan hari dan kalendar penyelesaian kedua-dua mata wang perlu selaras.

Walaupun tarikh sudah dipadankan, syarat pinjaman, pulangan penempatan dana, kredit, cagaran dan kecairan masih boleh berbeza. Untuk membaca basis rentas mata wang, nyatakan pada bahagian mata wang mana spread ditambah dan konvensyen sebut harga yang digunakan. Penyimpangan daripada model tidak dengan sendirinya membuktikan peluang arbitraj tanpa risiko atau kekurangan dolar. Jika tujuannya memilih sumber pembiayaan, rujuk perbandingan pinjaman dolar secara langsung dengan pinjaman euro yang dilindung nilai.

Rekod keputusan yang boleh disemak semula perlu menyatakan mata wang yang dibeli dan dijual, prinsipal, tarikh mula dan matang, masa sebut harga, kadar yang boleh dilaksanakan, semua penerimaan serta pembayaran, dan caj bersama tarikhnya. Jika satu input berubah, kira semula. Aliran tunai dengan syarat yang setara ialah asas pemilihan, bukannya beberapa petunjuk pasaran yang kebetulan bergerak sehala.