Daha dar forex makası daha pahalıya gelebilir: emrin tamamının fiyatını hesaplayın

Ekrandaki en dar alış-satış makası, emrin tamamı için en düşük maliyeti sağlamayabilir. Her fiyatın arkasında kullanılabilir bir miktar vardır. En iyi satış fiyatındaki miktar tükendiğinde daha büyük bir alım daha yüksek satış fiyatlarına ilerleyebilir. İlk bakışta daha az cazip görünen, ancak daha fazla miktar sunan kotasyon toplamda ucuz kalabilir.

Örnek, aynı anda erişilebilen ve aynı spot valör tarihini taşıyan iki varsayımsal EUR/USD defterinden 400 000 EUR alımını karşılaştırır. Yalnızca fiyat ve miktar ayrıştırılır: varsayılan gerçekleşme sırasında komisyon, finansman, ret, fiyat değişimi veya deftere yeni miktar eklenmesi yoktur. Bu koşullar hesabı yeniden yapmayı sağlar; gerçek ekrandaki miktarların emir ulaştığında hâlâ kullanılabilir olacağı anlamına gelmez.

Makas en iyi fiyatları gösterir; her büyüklükteki emrin fiyatını değil

Burada EUR/USD, bir euro karşılığındaki dolar miktarıdır. Euro alan müşteri satış fiyatını, yani ask’i öder; euro satan müşteri alış fiyatını, yani bid’i alır. Bir pip 0.0001 USD/EUR kabul edilmiştir. A defterinde en iyi alış 1.0998, satış 1.1000 ve makas iki piptir. B’de bu fiyatlar 1.1000 ve 1.1003, makas üç piptir. Hem ilk satış fiyatı hem de makas başlangıçta A’yı ucuz gösterir.

Eksik bilgi, her satış fiyatında kaç euro bulunduğudur. 1.1000 fiyatından 100 000 EUR sunulması, 400 000 EUR alımının tamamını fiyatlamaz. İlk kademeyi aşan miktar, geçerli işlem kuralları altında onu gerçekten karşılayabilecek fiyatlarla değerlendirilmelidir.

Tek bir defter bütün döviz piyasası da değildir. Uluslararası Ödemeler Bankası araştırmaları spot dövizi, işlem yapan kurumlar ve emir defteri ile fiyat talebi gibi farklı yöntemler arasında dağılmış tezgâh üstü bir piyasa olarak tanımlar. Bir derinlik ekranı belirli bir likidite havuzunu ve erişim koşullarını gösterir; dünyada işlem görebilecek bütün euroları göstermez.

Kademeleri toplamadan önce miktarın nasıl tanımlandığını öğrenin

Aşağıdaki varsayımsal satış teklifleri, emrin sırayla farklı kademeleri tüketebildiği bir defterde her fiyatın bağımsız kullanılabilir miktarıdır. Birikimli toplam değildir. A’daki 100 000, 200 000 ve 200 000 EUR toplam 500 000 EUR satış derinliği oluşturur. B’nin en iyi satış fiyatında 400 000 EUR vardır. Son sütun, A veya B ayrı ayrı seçilerek 400 000 EUR alınırken kullanılan miktarı gösterir.

Bu tanım varsayılmamalı, doğrulanmalıdır. Başka bir ekran birikimli 100 000, 300 000 ve 500 000 EUR gösteriyorsa bağımsız kademe miktarları farklardan bulunur: 100 000, 200 000 ve 200 000 EUR. Birikimli rakamları toplamak, yanlış biçimde 900 000 EUR derinlik varmış gibi gösterir.

Emrin tam tutarı için verilen fiyat basamakları ise farklıdır. Bir sağlayıcının belirli bir toplam miktara verdiği fiyat, diğer büyüklük tekliflerine eklenebilecek ayrı miktar sayılmaz. Resmî elektronik döviz işlem şartnameleri, kademelerin tüketilebildiği defter fiyatlamasını emrin tamamının tek sağlayıcıya gönderildiği fiyatlamadan ayırır. Belgelenen defter türünü esas alın. Artımlı piyasa verisi güncellemesi ise mesajların defteri nasıl yenilediğini belirtir; miktar basamaklarının toplanabileceğini tek başına kanıtlamaz.

Önce dolar ödemesini, sonra miktar ağırlıklı gerçekleşme fiyatını bulun

Alım emrinde qᵢ, aᵢ satış teklifinden gerçekten alınan miktar olsun. Gerçekleşen toplam euro Q=Σqᵢ, dolar ödemesi C=Σqᵢaᵢ, miktar ağırlıklı ortalama fiyat ise C/Q’dur. Bu modelde uygun teklifler en ucuzdan başlanarak kullanılır ve gerekli miktara ulaşınca durulur. Ekranda görünen fakat kullanılmayan miktar ortalamaya katılmaz.

A’nın ödemesi 100,000×1.1000 + 200,000×1.1004 + 100,000×1.1012 = 440,200 USD olur. Ortalama 440,200/400,000 = 1.100500’dür. Üçüncü kademedeki miktarın yalnızca yarısı gerekir. Üç satış fiyatının basit ortalamasını almak yanlış ağırlıklar kullanmak demektir.

B’de 400 000 EUR’nun tamamı 1.1003’ten alınabilir; ödeme 440 120 USD, ortalama 1.100300 olur. Görünen makası daha geniş olsa da B toplamda 80 USD ucuzdur. A’nın ortalaması ilk satış teklifinden beş pip yüksektir: 400,000×0.0005 = 200 USD. Bu tutar, tamamını A’nın ilk fiyatından alma varsayımına göre daha derin teklifleri kullanmanın farkıdır; ayrıca alınan bir komisyon değildir.

A’nın dolar ödemesine iki piplik makası yeniden eklemeyin; alış zaten satış fiyatlarıyla hesaplanmıştır. Yalnızca satış tarafını gösteren bu derinlik tablosu, 400 000 EUR’nun tamamını hemen geri satmanın gelirini de belirlemez. Bunun için toplam miktarı karşılayan alış tarafı fiyatları ve miktarları gerekir; en iyi alış fiyatı tek başına yetmez.

En ucuz defter emir büyüklüğüne göre değişebilir

Tablo, üç bağımsız emir büyüklüğünü başlangıçtaki değişmemiş varsayımsal defterlere uygular. Her satır baştan başlar; önceki satırda tüketilmiş likidite tekrar kullanılmaz. A eksi B, dolar ödemelerinin farkıdır: negatif değer A’nın, pozitif değer B’nin lehinedir.

100 000 EUR alımında A 30 USD tasarruf sağlar. 300 000 EUR’da ilk iki teklifi kullanır ve hâlâ 10 USD tasarruf bırakır. 400 000 EUR’da üçüncü kademe sıralamayı tersine çevirir; A 80 USD pahalı olur. Aynı iki piplik başlangıç makası, bütün miktarlar için tek bir maliyet sıralaması vermez.

Geçiş noktası üçüncü kademede hesaplanabilir. 300,000<Q≤400,000 için A’nın maliyeti 330,080 + 1.1012×(Q−300,000) = 1.1012Q−280, B’nin maliyeti 1.1003Q’dur. Fark 0.0009Q−280 olur. Sıfıra eşitleyince Q=280/0.0009, yaklaşık 311 111.11 EUR bulunur. Bu, yalnızca bu anlık görünümde ücretler hariç ve sürekli miktar varsayımı altında eşitlik noktasıdır. İzin verilen miktar adımları, en yakın işlem büyüklüklerini eşiğin iki yanında bırakabilir.

Bu eşiği belirtilen aralığın dışına taşımayın veya kalıcı bir kural saymayın. B’nin gösterilen derinliği 400 000 EUR’da biter; iki defter de değişebilir. Ücretler de önemlidir: F_A ve F_B dolar cinsinden masraflarsa C_A+F_A ile C_B+F_B karşılaştırılmalıdır. 400 000 EUR’da B’nin ücreti A’dan 80 USD fazlaysa B’nin 80 USD’lik fiyat avantajı tam olarak ortadan kalkar.

Fiyat limiti, döviz ihtiyacının bir bölümünü karşılanmadan bırakabilir

Alıcının A’da en yüksek alış fiyatını 1.1004 olarak sınırladığını düşünün. Aynı anlık görünüm altında yalnızca ilk iki teklif uygundur: 330 080 USD ödenerek 300 000 EUR alınır, ortalama 1.1002667 olur. 100 000 EUR henüz alınmamıştır. Bu düşük ortalama, 400 000 EUR’luk alım tamamlanmış gibi karşılaştırılamaz.

Kalan miktarın ne olacağı emir talimatlarına ve işlem yeri kurallarına bağlıdır. Bu ayrı senaryoda, gerçekleşmeyen kalanın iptal edildiğini ve eksik 100 000 EUR’nun daha sonra yeni bir emirle 1.1016’dan alındığını varsayalım. Toplam ödeme 330,080 + 100,000×1.1016 = 440,240 USD, tamamlanan alımın ortalaması 1.100600 olur. İlk anda A’da tamamlanan alımdan 40 USD pahalıdır. Sonraki fiyat bağımsız bir varsayımsal sonuçtur; tahmin ya da ilk anda kullanılabilecek fiyat değildir.

Sonraki fiyat daha iyi olsaydı sonuç tersine dönebilirdi; iptalden sonra yeni alım yapılmaması ise kalan döviz ihtiyacını açık bırakabilirdi. Gerçekleşen fiyatı kontrol etmek, gerekli miktarı tamamlamak ve beklerken fiyat hareketlerine maruz kalmak farklı konulardır. Kısmi gerçekleşmenin ortalaması tek başına bunları açıklamaz.

Miktarlar çekilirse, zaman damgaları uyuşmazsa, erişim veya kredi koşulları işlemi engellerse ya da kotasyonlar kabul koşullarına bağlıysa anlık hesap da bir gerçekleşme tahmini olmaktan çıkar. Reddedilebilen taleplerde tamamlama maliyeti ayrıca incelenmelidir; reddedilen döviz işlem taleplerinin tamamlanan işlemin fiyatını neden değiştirebildiğine ilişkin açıklamaya bakın. Fiyat basamakları ile tamamlanmış işlemlerin raporu farklı kanıtlardır.

Aynı döviz ihtiyacını gerçek gerçekleşmelerle mutabık hale getirin

Önce aynı baz para miktarını, yönü, döviz çiftini ve valör tarihini belirleyin. Defterin zamanını, erişim koşullarını, en iyi alış-satış fiyatını ve her uygun kademenin fiyatıyla miktarını kaydedin. Kapasiteyi hesaplamadan önce miktarların kademe bazında mı, birikimli mi, yoksa tüm emir için fiyatlanan tutarlar mı olduğunu belirleyin. Miktarı veya ödeme-valör ihtiyacını değiştiren karşılaştırma aynı alımı karşılaştırmaz.

Hiçbir kademenin miktarını aşmadan gerçekleşmeleri yeniden kurun. Alınan euroları ve ödenen dolarları ayrı toplayıp ödemeyi gerçekleşen euroya bölün. Gerçekleşmeyen bakiyeyi açıkça gösterin. Alternatifleri ancak tamamlanma düzeyi, zaman ve aynı para cinsindeki ücretler eşitlenince karşılaştırın. Bir yol tamamlanmadıysa eksik ihtiyacı belirtin; ona sıfır maliyet atamayın.

İşlemden sonra anlık görünüm varsayımlarının yerine gerçek miktarları, fiyatları, zamanları ve ücretleri koyun. Bunları tamamlanan döviz alımı ve varsa kalan emirle uzlaştırın. Sonuç sınırlı ama yararlıdır: görünen en iyi makas girdilerden biridir; belirli bir miktarın fiyatı, emir koşulları altında gerçekten kullanılabilen derinlikten doğar.