TIPS dibeli pada harga 98: mengapa lantai prinsipal tidak menjamin pulang modal

Perlindungan prinsipal TIPS pada tarikh matang tidak semestinya melindungi jumlah yang dibayar oleh pembeli terkini. Asas yang dijamin ialah nominal asal. Pembeli pasaran sekunder membayar harga yang mengambil kira pelarasan inflasi terkumpul, maka sebut harga di bawah 100 masih boleh menghasilkan kos melebihi amaun yang dilindungi.

Dalam contoh andaian ini, TIPS bernominal asal USD10,000 yang dibeli pada 98 sebenarnya memerlukan USD11,760. Apabila berlaku deflasi yang besar dalam senario tekanan, lantai berfungsi dan menaikkan prinsipal akhir kepada USD10,000. Namun, selepas ditambah kupon terakhir, tunai diterima hanya USD10,049. Kerugian nominal USD1,711 bukan kegagalan perlindungan; perlindungan itu tidak berasaskan kos belian.

Harga 98 perlu dikenakan pada asas yang betul

Ambil TIPS yang sudah berada dalam edaran, dengan nominal asal USD10,000 dan kadar kupon tahunan tetap 1%. Tempoh berbaki ialah tepat satu tempoh kupon enam bulan biasa sebelum matang. Ini bukan andaian terbitan baharu TIPS enam bulan. Pembelian diselesaikan selepas kupon kedua terakhir dibayar; pembeli tiada hak kepada kupon tersebut dan faedah terakru ialah sifar.

Nisbah indeks pada tarikh pembelian ialah 1.20. Harga bersih yang belum diselaraskan dengan indeks ialah USD98 bagi setiap USD100 nominal asal. Kos sebenar menjadi 10,000 × 1.20 × 98/100 = USD11,760. Mengira 10,000 × 98% sahaja akan memberi USD9,800 dan tertinggal pelarasan indeks dalam bil pembayaran.

Pembeli membayar 98% daripada prinsipal terlaras USD12,000, bukan 98% daripada lantai USD10,000. Pelarasan yang terkumpul dahulu bukan pemberian percuma dan tidak menjadi lantai baharu yang terkunci selama-lamanya selepas pembelian. Pertukaran pemilik tidak menetapkan semula asas rujukan asal bon.

Kupon terakhir tidak mempunyai lantai prinsipal yang sama

Biarkan N = USD10,000 dan R ialah nisbah indeks positif pada tarikh matang. Prinsipal yang dibayar ialah D = N × max(R, 1). Kupon enam bulan biasa terakhir pula C = N × R × 1%/2 = 50R dolar. Lantai nominal asal hanya muncul dalam formula prinsipal.

Jika kupon ditulis sebagai 50 × max(R, 1), perlindungan prinsipal telah diluaskan kepada faedah secara salah. Kadar kupon tetap, tetapi amaun tunai bergantung pada prinsipal terlaras yang berkenaan. Kupon boleh terus mengecil walaupun pembayaran prinsipal tidak lagi turun di bawah USD10,000.

Jumlah tunai akhir ialah D + C. Tolak kos USD11,760 untuk mendapatkan untung atau rugi nominal. Bahagikan tunai akhir dengan kos kemudian tolak satu untuk pulangan mudah sepanjang tempoh pegangan. Tiada aliran tunai pertengahan; cukai, fi, pembiayaan dan pelaburan semula diketepikan. Pulangan tidak ditahunkan dan bukan ukuran hasil bon terlaras inflasi atau kuasa beli peribadi.

Lantai boleh menambah bayaran ketika pembeli masih rugi

Tiga baris berikut ialah keadaan akhir yang berasingan untuk pembelian sama. Ia bukan tiga tarikh berturut-turut, sebut harga sebenar atau ramalan inflasi. Bon, harga pembelian dan nisbah awal dikekalkan.

Pada R = 1.20, prinsipal USD12,000 dan kupon USD60 memberi USD12,060. Keuntungan USD300 bersamaan pulangan 2.551020% atas kos. Pada R = 1.10, prinsipal turun kepada USD11,000 dan kupon kepada USD55. Jumlah USD11,055 masih kurang USD705 daripada kos. Oleh sebab nisbah masih melebihi satu, lantai tidak memberikan tambahan.

Pada R = 0.98, prinsipal tanpa lantai sepatutnya USD9,800. Perlindungan menambah USD200 lalu menaikkannya kepada USD10,000. Kupon kekal USD49, bukan dinaikkan kepada USD50. Tunai USD10,049 meninggalkan kerugian USD1,711, atau pulangan nominal −14.549320% bagi tempoh itu. Prinsipal yang dilindungi lebih rendah daripada kos pembeli; itulah punca perbezaan.

Nisbah 0.98 juga bukan bermaksud deflasi hanya 2% sejak pembelian. Titik mula ialah 1.20, jadi penurunannya 18.333333%. Indeks rujukan TIPS mempunyai sela masa. Perubahan ini tidak semestinya menyamai perubahan CPI yang dilaporkan antara tarikh kalendar sama, dan tidak menggambarkan bakul perbelanjaan peribadi pemegang.

Ambang tambahan prinsipal berbeza daripada ambang pulang modal

Tambahan positif daripada lantai hanya wujud apabila R kurang daripada satu. Tepat pada satu, prinsipal terlaras dan nominal asal adalah sama. Dari nisbah pembelian 1.20, penurunan rujukan mesti melebihi satu perenam (kira-kira 16.666667%) sebelum tambahan tersebut bermula. Pembeli baharu tidak mendapat lantai yang ditetapkan semula pada nisbah masuknya sendiri.

Untuk memperoleh semula USD11,760, pengiraannya berbeza. Apabila R sekurang-kurangnya satu, tunai akhir ialah 10,050R. Menyamakan 10,050R dengan 11,760 menghasilkan ambang berterusan 1.170149253731… . Ini mewakili penurunan kira-kira 2.487562% daripada nisbah masuk. Kerugian nominal boleh bermula jauh sebelum lantai menambah prinsipal.

Di bawah satu, tunai akhir menjadi 10,000 + 50R, kurang daripada USD10,050 dan tidak mencukupi untuk menampung kos. Prinsipal berhenti jatuh, tetapi kupon masih berubah mengikut nisbah. Lantai mengubah bentuk aliran tunai pada matang, bukan menjamin pulangan tidak negatif bagi setiap harga pembelian.

Rentetan perpuluhan panjang ialah sempadan matematik, bukan nisbah rasmi dengan ketepatan tanpa had. Nisbah sebenar dinyatakan kepada lima tempat perpuluhan, manakala pembayaran tunai dibundarkan mengikut peraturannya. Nilai bersebelahan 1.17014 dan 1.17015 memberikan tunai model sebelum pembundaran sebanyak USD11,759.907 dan USD11,760.0075. Kedua-duanya berada pada sisi berbeza titik pulang modal. Rekod prinsipal dan kupon sebenar perlu disemak berasingan, bukan dijanjikan kredit tepat USD11,760.

Indeks akhir serupa tidak menghasilkan pulangan serupa untuk semua harga

Kekalkan nisbah pembelian, kupon dan tempoh berbaki, kemudian tetapkan nisbah akhir pada 1.10. Hanya harga bersih bon andaian yang sama diubah. Ketiga-tiganya ialah senario sensitiviti berasingan, bukan tawaran serentak yang tersedia untuk dipilih di pasaran.

Pada harga 90, kos USD10,800 berbanding penerimaan USD11,055 memberi keuntungan USD255. Pada harga 98, kerugian USD705. Pada 102, kos USD12,240 menghasilkan kerugian USD1,185. Syarat prinsipal dan keadaan indeks akhir tidak berubah; yang berubah ialah bayaran untuk mendapatkan aliran tunai tersebut.

Oleh itu, setiap harga mempunyai nisbah pemulihan kos yang berbeza. Jadual tidak mengira hasil bon terlaras inflasi daripada harga tersebut. Begitu juga, tambahan USD200 dalam satu keadaan akhir tidak membuktikan perlindungan terkandung itu bernilai USD200 pada hari ini. Beberapa pembayaran andaian pada matang tidak menggantikan penilaian pasaran semasa.

Jualan awal dan unit dana memerlukan analisis lain

Jika dijual sebelum matang, hasil bergantung pada harga urus niaga, nisbah indeks yang terpakai, faedah terakru dan kos. Lantai pada matang bukan jaminan harga pasaran harian sentiasa sekurang-kurangnya nominal asal. Unit dana TIPS juga bukan satu bon individu yang berjanji membayar semula kos unit pemegang pada tarikh pilihannya.

Jika ada beberapa kupon berbaki, setiap pembayaran perlu direkod pada tarikh dan nisbah rujukannya sendiri. Wang yang diterima lebih awal tidak boleh dianggap semuanya tiba pada hari terakhir. Perbandingan nilai akhir memerlukan andaian pelaburan semula atau tarikh penilaian yang konsisten. Model satu kupon sengaja mengelakkan andaian itu diselit tanpa penjelasan.

Pampasan inflasi yang tersirat dalam jurang hasil bon Perbendaharaan menjawab persoalan lain, bukan membina semula bil pembeli. Kadar kupon, hasil terlaras inflasi dan pulangan nominal pegangan tidak boleh saling menggantikan. Perlindungan nominal asal tidak menjamin hasil terlaras inflasi tidak negatif atau kuasa beli peribadi kekal.

Lima semakan sebelum bergantung pada perlindungan

1. Kenal pasti bon, nominal asal dan asas indeks. Gunakan nisbah pada tarikh penyelesaian sebenar, bukan angka inflasi terkini dalam berita.
2. Pastikan harga belum dilaraskan atau sudah diindekskan. Padankan bil, faedah terakru dan kos tanpa mengenakan nisbah dua kali.
3. Senaraikan tarikh kupon berbaki serta pihak yang berhak menerimanya. Gunakan nisbah setiap tarikh dan jangan meluaskan lantai prinsipal kepada faedah.
4. Hitung ambang tambahan prinsipal dan ambang pulang modal secara berasingan. Kekalkan ketepatan nisbah rasmi dan pembundaran pembayaran tunai.
5. Bezakan pegangan bon hingga matang, jualan awal dan unit dana. Asingkan tunai nominal, hasil terlaras inflasi dan kuasa beli.

Kesimpulan bergantung pada tiga amaun: nominal dilindungi, kos yang benar-benar dibayar dan tunai yang masih akan diterima. Menyelaraskan ketiganya menghalang harga bawah 100 daripada dianggap sebagai jaminan mendapatkan semula seluruh modal pembelian.