Pendapatan Sesaham Dicairkan: Bukan Sekadar Bilangan Saham

Apabila pendapatan sesaham asas sama dengan pendapatan sesaham dicairkan, adakah pemegang saham bebas daripada pencairan pada masa hadapan? Tidak semestinya. Sesuatu hak mungkin masih wujud, tetapi tidak dimasukkan dalam pengiraan tempoh semasa. Sebaliknya, jurang yang semakin besar antara dua angka itu juga tidak semestinya menandakan keuntungan operasi merosot.

Yang penting ialah menghubungkan keuntungan, purata wajaran saham dan instrumen yang tidak diambil kira. Memilih angka paling rendah sahaja tidak memadai. Menambah semua saham yang mungkin diterbitkan kelak boleh menghasilkan jawapan salah, bukan sekadar lebih berhati-hati.

Bilangan saham akhir tempoh bukan purata sepanjang tempoh

Dalam rangka IAS 33, pendapatan sesaham asas menggunakan keuntungan yang boleh diagihkan kepada pemegang saham biasa dan purata wajaran saham biasa dalam edaran. Pengiraan dicairkan mengambil kira saham biasa berpotensi yang mencairkan serta pelarasan keuntungan berkaitan. Nota penyata kewangan membantu menyelaraskan pengangka, penyebut dan instrumen yang dikecualikan.

Bayangkan sebuah syarikat rekaan dengan keuntungan selepas cukai daripada operasi berterusan, yang menjadi hak pemegang saham biasa, sebanyak 120 juta. Saham biasa kekal 100 juta sepanjang tempoh. Tiada saham keutamaan, operasi dihentikan, pecahan saham atau pelarasan lain. Pendapatan sesaham asas ialah 120 ÷ 100 = 1.20 unit mata wang. Semua jumlah menggunakan mata wang yang sama dan bukan data atau ramalan syarikat sebenar.

Dalam contoh penerbitan sebenar yang berasingan, terdapat 100 juta saham bagi 50% pertama tempoh dan 120 juta bagi 50% berikutnya. Purata wajaran ialah 110 juta. Dengan keuntungan 120 juta, pendapatan sesaham asas menjadi 1.0909, bukannya 1.00 daripada penggunaan baki akhir 120 juta. Contoh masa penerbitan ini tidak digabungkan dengan opsyen belum dilaksanakan di bawah.

Dua puluh juta opsyen boleh menambah hanya lapan juta saham

Kembali kepada 100 juta saham yang wujud sepanjang tempoh. Andaikan terdapat 20 juta opsyen biasa sepanjang tempoh, setiap satu membolehkan pembelian satu saham pada harga 15. Semua hak telah terletak hak, tanpa balasan perkhidmatan masa hadapan, pelaksanaan sebenar atau pelarasan kontrak lain. Harga pasaran purata bagi tempoh itu ialah 25.

Hasil andaian daripada pelaksanaan ialah 20 × 15 = 300 juta. Pada harga purata 25, jumlah ini bersamaan 12 juta saham. Tambahan bersih ialah 20 − 12 = 8 juta saham. Pendapatan sesaham dicairkan menjadi 120 ÷ 108 = 1.1111, kira-kira 7.41% lebih rendah daripada angka asas.

Ini tidak bermaksud syarikat benar-benar membeli balik 12 juta saham. Hasil andaian 300 juta juga bukan keuntungan tambahan. Jika keseluruhan 20 juta opsyen dimasukkan terus ke penyebut, hasilnya 1.00, iaitu 10% lebih rendah daripada 1.1111 yang tepat bagi contoh ini. Pencairan dalam angka perakaunan tempoh tersebut akan dibesar-besarkan.

Harga purata boleh mengubah angka tanpa perubahan keuntungan

Kekalkan keuntungan, saham biasa, bilangan opsyen dan harga pelaksanaan. Ubah harga purata sahaja. Apabila opsyen mudah ini mencairkan, tambahan bersih ialah 20 × (1 − 15 ÷ harga purata). Jika harga purata di bawah harga pelaksanaan, bilangan saham tambahan negatif tidak digunakan untuk meningkatkan pendapatan sesaham.

Pada harga 40, jumlah 300 juta hanya bersamaan 7.5 juta saham. Tambahan bersih meningkat kepada 12.5 juta dan pendapatan dicairkan turun kepada 1.0667, walaupun keuntungan masih 120 juta. Pada harga 12, opsyen dikecualikan daripada pengiraan, tetapi 20 juta hak itu tidak lenyap.

Harga hari ini, harga pada tarikh pemberian dan purata tempoh bukan input yang sama. Menggantikan purata dengan harga penutup terkini boleh mewujudkan percanggahan palsu dengan laporan. Balasan perkhidmatan masa hadapan, syarat prestasi atau terma lain mungkin memerlukan pelarasan tambahan. Ikuti dasar perakaunan serta nota penerbit, bukan memaksa rumus mudah ini ke atas semua skim berasaskan saham.

Kerugian boleh menyembunyikan saham berpotensi

Dalam senario berasingan, kerugian operasi berterusan yang boleh diagihkan kepada pemegang saham biasa ialah 60 juta, dengan 100 juta saham. Kerugian asas sesaham ialah −0.60. Menambah lapan juta saham menghasilkan −60 ÷ 108 = −0.5556, menjadikan kerugian sesaham lebih kecil. Opsyen itu bersifat antipencairan dan dikecualikan. Kedua-dua angka boleh menjadi −0.60 sedangkan opsyen masih sah.

Namun, jangan gunakan kerugian bersih akhir sahaja untuk membuat keputusan. Keputusan operasi berterusan yang menjadi asas ujian tetap penting. Jika operasi berterusan untung tetapi operasi dihentikan menyebabkan kerugian keseluruhan, penilaiannya berbeza. Persamaan dua angka ialah sebab untuk membaca senarai pengecualian, bukan bukti tiada penerbitan akan datang.

Penyebut perakaunan bukan had saham masa hadapan

Lapan juta saham tambahan menggambarkan pengiraan tempoh ini, bukan had maksimum saham yang boleh diterbitkan sebenarnya. Pelaksanaan, luput, peletakhakan, pemberian baharu dan harga masa hadapan boleh mengubah keadaan. Selepas pelaksanaan sebenar, wang yang diterima dan penggunaannya turut mempengaruhi nilai ekuiti.

Andaikan secara berasingan harga pada tarikh penilaian ialah 30. Pendapatan asas 1.20 memberi nisbah harga/pendapatan 25 kali, manakala angka dicairkan 1.1111 memberi kira-kira 27 kali. Harga penilaian 30 tidak menggantikan purata 25 dalam kiraan opsyen. Perbandingan syarikat mesti menggunakan asas yang seragam, termasuk keuntungan yang digunakan dalam nisbah harga/pendapatan. Gandaan tersebut bukan sasaran harga dengan sendirinya.

Perbelanjaan bayaran berasaskan saham dan pencairan penyebut menjawab persoalan berlainan. Kos yang telah dimasukkan dalam keuntungan tidak menjadi percuma hanya kerana bukan tunai, dan tidak patut ditolak dua kali. Hutang boleh tukar pula bukan opsyen mudah: andaian penukaran mungkin memerlukan pelarasan faedah selepas cukai dan unsur keuntungan lain.

Bina kesimpulan yang boleh disemak semula

Kenal pasti tempoh, piawaian dan keuntungan milik pemegang saham biasa terlebih dahulu. Selaraskan penerbitan sebenar, pembelian balik dan wajaran masa kepada penyebut asas. Bagi setiap instrumen berpotensi, rekodkan bilangan, tempoh kewujudan dan syarat pelaksanaan atau penukaran. Semak pelarasan keuntungan serta saham, kemudian teliti instrumen yang tidak dimasukkan tetapi masih berpotensi menghasilkan saham.

Kesimpulan yang kukuh mesti khusus: di bawah harga purata, kontrak dan tempoh ini, opsyen menambah lapan juta saham kepada pengiraan semasa. Jika harga, wajaran, syarat atau keputusan operasi rujukan berubah, kira semula. Nilai analisis terletak pada penjelasan jurang dua angka serta perkara yang tidak diukurnya, bukannya menganggap setiap pencairan selamat atau pasti merosakkan nilai.