ETF Berleveraj: Penetapan Semula Harian dan Pulangan Sebenar

Indeks kembali ke paras asal, namun ETF berleveraj harian 2× masih mencatat kerugian. Ini tidak semestinya menunjukkan kegagalan menjejak indeks. Sasaran gandaan terpakai bagi setiap tempoh penetapan semula, bukan pulangan terkumpul indeks sejak unit dibeli. Untuk menyemak perbezaan itu, bina semula pulangan harian terlebih dahulu, bandingkan dengan nilai aset bersih dana, kemudian kira kesan harga urus niaga dan kos dalam akaun.

Anggapan bahawa penetapan semula harian sentiasa mengurangkan pulangan juga tidak tepat. Pergerakan sehala yang berterusan boleh menghasilkan pulangan kompaun melebihi dua kali kenaikan terkumpul indeks. Persoalannya ialah pulangan yang mana, bagi tempoh mana, dan berbanding sasaran apa.

Kenal pasti tempoh sasaran sebelum membuat pengiraan

ETF berleveraj harian lazimnya menyasarkan gandaan tertentu bagi prestasi harian penanda aras, sering dinyatakan sebelum fi dan perbelanjaan. Dana boleh menggunakan derivatif serta melaraskan pendedahan berbanding aset bersih yang berubah. Sasaran itu bukan jaminan. Nota dagangan bursa berleveraj pula tidak boleh dianggap sama dari segi struktur undang-undang atau ekonomi dengan ETF.

Semak penanda aras, gandaan positif atau negatif, kekerapan penetapan semula, waktu penilaian, layanan agihan dan klausa pelarasan luar biasa. Produk dengan penetapan semula bulanan memerlukan sela pengiraan berbeza. Pembelian pada pertengahan sesi tidak menjamin pulangan tepat dua kali pergerakan indeks dari waktu pembelian hingga penutupan.

Indeks tidak berubah, tetapi ETF 2× rugi 1.1852%

Dalam contoh rekaan ini, indeks dan dana bermula pada 100. Waktu penilaian sepadan dan sasaran harian dicapai sepenuhnya. Fi, pembiayaan, agihan serta perbezaan penjejakan diketepikan. Indeks naik 8% kepada 108, kemudian turun 8/108, kira-kira 7.4074%, untuk kembali ke 100. Penurunan kedua bukan 8% kerana asasnya kini 108.

Pada hari kedua, ETF 2× kehilangan kira-kira 14.8148% daripada 116: 116 × (1 − 14.8148%) ≈ 98.8148. ETF songsang pula memperoleh kenaikan daripada asas lebih rendah, iaitu 92. Kedua-duanya boleh mencapai sasaran harian dan tetap rugi bagi keseluruhan tempoh. Kerugian dalam contoh ini tidak memerlukan sebarang fi untuk berlaku.

Nilai akhir ideal = nilai awal × hasil darab faktor (1 + L × r) bagi setiap tempoh, dengan L ialah gandaan bertanda dan r pulangan penanda aras dalam tempoh penetapan semula. Ia bukan gandaan pulangan terkumpul indeks. Jika faktor harian menjadi sifar atau negatif, jangan terus menggunakan model ini untuk mendakwa nilai aset bersih produk sebenar akan negatif; syarat kejadian ekstrem perlu diperiksa.

Dua laluan menuju kenaikan indeks 8.16%

Laluan A mencatat kenaikan 4% pada setiap hari: 100 → 104 → 108.16. ETF 2× ideal menjadi 100 → 108 → 116.64. Pulangannya 16.64%, melebihi dua kali kenaikan terkumpul indeks, iaitu 16.32%. Pengkompaunan tidak semestinya menghakis hasil.

Laluan B naik 16% kepada 116, kemudian susut kira-kira 6.7586% untuk berakhir pada 108.16 juga. ETF 2× mencapai 132 sebelum jatuh kira-kira 13.5172%, lalu berakhir pada 114.1572. Pulangan 14.1572% itu sekitar 2.4828 mata peratusan lebih rendah daripada laluan A.

Istilah kebergantungan pada laluan perlu digunakan dengan tepat. Dua contoh tersebut mengandungi pulangan harian yang berlainan. Menukar susunan set pulangan harian yang sama tidak mengubah hasil darab dalam model ideal tanpa aliran tunai, perubahan kos atau aturan khas. Susunan semata-mata bukan penjelasan matematik yang mencukupi.

Paras pulang modal dan pendedahan tidak kekal

Selepas jatuh kepada 98.8148, ETF 2× memerlukan kenaikan indeks sekitar 0.5997% dalam satu hari tambahan untuk kembali kepada 100, jika semua andaian asal dikekalkan: (100 / 98.8148 − 1) / 2. Indeks ketika itu sekitar 100.5997. Ini ambang khusus bagi contoh tersebut, bukannya paras pemulihan sejagat.

Penetapan semula melaraskan pendedahan, bukan memadam kerugian. Dalam ilustrasi pendedahan setara ekuiti yang dipermudah, aset bersih 100 menyokong pendedahan 200. Kenaikan indeks 8% membawa aset bersih kepada 116 dan pendedahan lama kepada 216. Sasaran baharu ialah 232, maka pendedahan ditambah sebanyak 16. Ini gambaran mekanisme, bukan kaedah merekod nilai nosional portfolio swap tertentu.

Mengekalkan jumlah unit tidak bermakna mengekalkan amaun risiko. Selepas pergerakan besar, semak pendedahan penanda aras, kerugian yang mampu ditanggung dan tempoh pegangan. Menunggu indeks kembali ke paras lama tidak menjawab sama ada posisi masih sesuai dengan tujuan asal.

Aset bersih naik 4%, pulangan akaun hanya 1.76%

Andaikan nilai aset bersih yang sudah mengambil kira perbelanjaan dana meningkat daripada 10 kepada 10.40. Pelabur membeli 100 unit pada 10.20, iaitu premium 2%, dan menjual pada 10.40 apabila premium hilang. Pulangan harga sebelum komisen ialah 10.40 / 10.20 − 1 ≈ 1.9608%, bukannya 4%.

Jika setiap urus niaga dikenakan komisen rekaan 1 unit mata wang, tanpa cukai, agihan atau pertukaran mata wang, perbelanjaan awal ialah 1,021 dan hasil jualan bersih 1,039. Keuntungan 18 memberikan pulangan 18 / 1,021 ≈ 1.7630%. Masukkan kesan cukai dan pertukaran mata wang bagi akaun sebenar. Jangan menolak keseluruhan nisbah perbelanjaan sekali lagi daripada pulangan aset bersih yang sudah mencerminkannya.

Jurang bida-tawar, kedalaman pasaran dan pelaksanaan separa menambah perbezaan. Nilai aset bersih atau harga transaksi terakhir bukan janji bahawa seluruh pesanan dapat dilaksanakan pada harga itu. Panduan giliran pesanan had dan pelaksanaan separa membantu memisahkan kos pelaksanaan daripada perbezaan penjejakan dana.

Semak empat lapisan secara berasingan

1. Sasaran: sahkan penanda aras, arah dan gandaan leveraj, tempoh penetapan semula serta waktu penilaian. Selaraskan mata wang dan agihan.
2. Laluan ideal: kompaunkan setiap tempoh dengan ketepatan mencukupi bagi mengasingkan kesan leveraj harian sebelum kos sebenar.
3. Aset bersih dana: bandingkan siri yang sepadan. Teliti pembiayaan, perbelanjaan, replikasi dan penilaian bagi menjelaskan baki perbezaan.
4. Akaun: gunakan jumlah unit, harga pelaksanaan, komisen, cukai, agihan dan kadar tukaran sebenar. Jika ada deposit atau pengeluaran, pilih ukuran pulangan yang konsisten.

Jika laluan ideal sudah menjelaskan jurang, pembanding asal mungkin salah. Jika aset bersih harian masih menyimpang, semak produk dan data. Jika dana menepati jangkaan tetapi akaun ketinggalan, mulakan dengan pelaksanaan dan kos. Ketiga-tiganya masalah berlainan, bukan satu fenomena yang boleh dijelaskan dengan label hakisan nilai sahaja.