Kadar Faedah Hadapan Bukan Ramalan: Ambang Pulang Modal Pelaburan Semula

Instrumen setahun memberikan 4%, manakala instrumen dua tahun menawarkan 3.5%. Memilih kadar lebih tinggi nampak mudah. Namun, jika wang itu hendak dilaburkan selama dua tahun, kadar tahun pertama hanya menjawab separuh persoalan. Kadar yang tersedia apabila tiba masa melabur semula masih belum diketahui.

Soalan yang patut dijawab ialah berapa kadar tahun kedua diperlukan untuk menyamai hasil mengunci tempoh dua tahun sekarang. Dalam contoh ini, ambangnya kira-kira 3.0024%. Itulah kadar hadapan tersirat daripada harga semasa, bukannya jaminan tentang kadar dasar, deposit atau bon pada tahun hadapan.

Bandingkan aliran tunai pada tarikh yang sama

Andaikan instrumen kupon sifar dalam mata wang dan kualiti kredit yang sama, dipegang hingga matang. Faedah dikompaun setiap tahun; tempohnya tepat satu dan dua tahun. Cukai, fi, kegagalan bayar serta beza harga belian dan jualan diketepikan. Angka ini ialah andaian penerangan, bukan sebut harga pasaran terkini.

Modal 10,000 pada 3.5% selama dua tahun menjadi 10,000 × 1.035² = 10,712.25. Setahun pada 4% pula menghasilkan 10,400. Kadar yang menukar jumlah itu kepada 10,712.25 dalam tahun kedua ialah:

f₁,₂ = 1.035² / 1.04 − 1 = 3.0024038…%

Menolak 4% daripada 3.5% hanya memberikan kecerunan negatif 0.5 mata peratusan, bukan kadar hadapan. Purata aritmetik juga tidak mengambil kira faedah tahun pertama yang turut dilaburkan semula.

Mengunci kadar masa depan bukan sekadar menunggu pembaharuan

Urus niaga hadapan menetapkan hari ini syarat bagi suatu tempoh akan datang. Memperbaharui pelaburan setahun tanpa lindung nilai membiarkan kadar kedua belum ditentukan. Unjuran jumlah akhir yang serupa tidak menjadikan risiko kedua-duanya serupa.

Kekurangan 0.25 pada kadar 3% berpunca daripada pembundaran, bukan peluang arbitraj. Pelaburan semula mengatasi pilihan dua tahun dalam contoh ini hanya jika kadar sebenar melebihi ambang tepat. Pengiraan tidak menghasilkan ramalan; ia menunjukkan syarat yang perlu dipenuhi oleh pandangan pelabur.

Jika wang diperlukan selepas setahun, asas perbandingan berubah. Instrumen dua tahun mesti dijual sebelum matang pada harga yang belum diketahui. Bayaran matang yang pasti tidak menjamin nilai jualan pada tarikh lebih awal.

Faktor diskaun menerangkan pinjaman hadapan sintetik

P(0,T) ialah harga hari ini bagi satu unit wang yang diterima pada T. Dalam contoh ini P(0,1) = 0.96153846 dan P(0,2) = 0.93351070. Nisbah kedua-duanya ditolak 1 memberikan kadar bagi selang setahun tersebut.

Bayangkan pembelian hak menerima 10,000 dalam setahun pada harga 9,615.38 sekarang. Pembelian itu dibiayai pinjaman dua tahun dengan bayaran tunggal 10,300.24. Aliran tunai awal saling mengimbangi. Yang tinggal ialah penerimaan 10,000 pada tahun pertama dan pembayaran 10,300.24 pada tahun kedua, bersamaan pinjaman hadapan sintetik kira-kira 3.0024%.

Replikasi ini mengandaikan peminjaman dan pelaburan tersedia pada keluk yang sama. Deposit runcit dan pinjaman korporat tanpa cagaran tidak memenuhi andaian tersebut. Kos pendanaan, cagaran, fi serta spread belian-jualan boleh menghalang urus niaga pada kadar teori.

Mengapa kadar tersirat bukan ramalan bank pusat

Harga bon mencerminkan jangkaan kadar jangka pendek, tetapi turut merangkumi premium tempoh bagi risiko kadar dan kesan penawaran serta permintaan mengikut kematangan. Model struktur tempoh cuba memisahkan jangkaan daripada premium. Hasilnya bergantung pada model, bukan satu lagi harga yang dapat diperhatikan terus.

Keluk swap berasaskan indeks semalaman juga memerlukan penelitian. Kadar purata atau kompaun bagi sesuatu tempoh tidak semestinya kadar dasar sejurus selepas mesyuarat tertentu. Kalendar, kaedah pengiraan dan kemungkinan laluan kadar lain perlu dinyatakan.

Kadar inflasi pulang modal membawa cabaran tafsiran yang serupa. Penunjuk daripada harga pasaran boleh berguna tanpa menjadi ramalan tulen. Semak unsur lain yang terkandung dalam harga instrumen pembentuknya.

Kadar pendek turun, kadar hadapan boleh meningkat

Kekalkan kadar dua tahun pada 3.5%, tetapi turunkan kadar setahun daripada 4% kepada 3.75%. Kadar tersirat tahun kedua menjadi 1.035² / 1.0375 − 1 = 3.2506%. Kadar pendek turun 25 mata asas, sedangkan kadar hadapan naik kira-kira 24.82 mata asas.

Jumlah pulangan kompaun dua tahun tidak berubah. Sumbangan tahun pertama yang lebih kecil mesti diimbangi sumbangan tersirat tahun kedua yang lebih besar. Ini perbandingan aritmetik dengan keadaan lain tetap, bukan ramalan reaksi pasaran terhadap pemotongan kadar dasar.

Lima semakan sebelum memilih tempoh

1. Selaraskan instrumen dan horizon. Catat mata wang, kredit atau cagaran, serta tarikh mula dan tamat. Hasil hingga matang bon berkupon tidak menggantikan kadar kupon sifar.
2. Seragamkan konvensyen. Bagi pengkompaunan berterusan, kadar selang ialah (z₂T₂ − z₁T₁)/(T₂ − T₁). Bagi faedah mudah, nisbah faktor diskaun ditolak 1 dibahagi pecahan tahun dalam kontrak. Jangan campurkan formula ini dengan pengkompaunan tahunan.
3. Bezakan titik dan selang. Keluk hadapan Bank of England ialah kadar serta-merta dengan pengkompaunan berterusan. Titik dua tahun bukan pelaburan setahun yang bermula dua tahun lagi.
4. Kira aliran bersih. Jika hanya pelaburan semula menanggung fi 20 pada awal tahun kedua, modal yang tinggal ialah 10,380. Mencapai 10,712.25 memerlukan kira-kira 3.2009%. Kos pilihan jangka panjang juga perlu ditolak jika ada.
5. Nyatakan keadaan yang mengubah keputusan. Pengeluaran awal, layanan cukai, kos pendanaan dan kadar sebenar di bawah ambang bersih boleh menukar pilihan yang lebih baik.

Kadar hadapan menjadikan syarat pulang modal pelaburan semula boleh diuji. Ia tidak menjamin strategi pemenang atau menukar harga bon menjadi kepastian tentang keputusan bank pusat.