Ujian Sejarah Niaga Hadapan: Memilih Data Carta Berterusan

Carta niaga hadapan berterusan menunjukkan kenaikan daripada 98 kepada 102, kira-kira 4.08%. Namun dalam contoh andaian ini, pegangan belian sepuluh kontrak pada setiap bulan kontrak menghasilkan untung rugi niaga hadapan sifar. Sebahagian kenaikan pada carta datang daripada pertukaran kontrak, bukan keuntungan yang diperoleh semasa memegangnya.

Ujian sejarah perlu memisahkan pembentukan isyarat daripada pengiraan dagangan. Data untuk isyarat bergantung pada sama ada aturan menggunakan mata, peratusan atau paras harga. Untung rugi pula mesti dirujuk kepada kontrak asal, kuantiti dan harga pelaksanaan. Melicinkan carta tidak menyelesaikan kedua-dua tugas itu serentak.

Ilustrasi konsep carta berterusan; bukan sebut harga atau prestasi pasaran sebenar.

Sepuluh kontrak, dua tempoh pegangan, untung rugi sifar

Andaikan komoditi yang sama mempunyai kontrak A yang lebih hampir matang dan B yang lebih jauh matang. Harga disebut dalam dolar AS seunit dan setiap kontrak mewakili 1,000 unit. Pada permulaan, A bernilai 98. Ketika pertukaran, A bernilai 100 dan B bernilai 104 pada waktu yang sama. B kemudian turun kepada 102.

Harga dianggap diperhatikan menggunakan asas yang sebanding. Secara berasingan, urus niaga diandaikan boleh dilaksanakan pada harga tersebut. Komisen, beza harga belian-jualan, gelinciran pelaksanaan, faedah tunai dan kekangan pembiayaan diketepikan dahulu, tetapi beza empat mata antara dua bulan kontrak dikekalkan. Sepuluh A dibeli, kemudian ditutup dan diganti dengan sepuluh B sebelum B akhirnya ditutup:

Jika carta menyambungkan 98, 100, 104 dan 102, kenaikan antara hujungnya menjadi 102 ÷ 98 − 1 ≈ 4.08%. Lonjakan 100 kepada 104 cuma pertukaran objek sebut harga. A tidak naik empat mata lagi ketika dipegang, dan tiada satu kontrak yang dipegang sepanjang perjalanan daripada 98 kepada 102 itu.

Pada masa yang sama, membuka B pada 104 dan menilainya pada 104 tidak mewujudkan kerugian awal US$40,000. Menolak beza antara bulan sekali lagi selepas mengira hasil kedua-dua pegangan akan menambah debit yang tidak berlaku dalam lejar ini. Niaga hadapan lazimnya diselesaikan secara tunai setiap hari; perbezaan harga buka-tutup dalam jadual merumuskan hasil terkumpul.

Sekiranya B berakhir pada 108, keuntungannya menjadi US$40,000 dan jumlah bersama A ialah US$60,000. Kontrak lebih jauh yang lebih mahal bukan jaminan kerugian. Hubungan harga itu boleh difahami melalui asas harga dan keluk tempoh matang; hasil dagangan tetap bergantung pada pergerakan kontrak selepas posisi dibuka.

Apakah yang berubah apabila harga lama dilaraskan?

Data berterusan boleh membiarkan jurang asal atau mengubah sejarah untuk merapatkan sambungan. Dalam dua kaedah berikut, harga B yang terkini dikekalkan pada nilai asal dan hanya bahagian A dilaraskan. Semak operasi sebenarnya, bukan sekadar nama kaedah yang mungkin berbeza antara sistem.

Dua baris pertukaran ialah harga serentak bagi dua kontrak, bukannya kenaikan pasaran yang berlaku berturutan. Pelarasan beza menambah 104 − 100 = 4 kepada sejarah A. Pergerakan 98 kepada 100 menjadi 102 kepada 104: masih dua mata, tetapi kadar kenaikannya berubah daripada sekitar 2.04% kepada 1.96%. Jika B kekal 104 tetapi empat ditolak daripada A pada 100, nilai 96 akan membesarkan jurang kepada lapan mata.

Pelarasan nisbah menggunakan faktor darab 104 ÷ 100 = 1.04. Harga 98 menjadi 101.92 dan 100 menjadi 104. Peratusan kenaikan A kekal sekitar 2.04%, manakala perubahan mata meningkat kepada 2.08. Bagi seluruh siri nisbah, kenaikan daripada 101.92 kepada 102 ialah kira-kira 0.0785%, tetap berbeza daripada untung rugi sifar bagi sepuluh kontrak.

Sifat mengekalkan mata atau peratusan hanya terpakai apabila harga yang dibandingkan menerima pelarasan sama. Apabila tetingkap pengiraan merangkumi A yang dilaraskan dan B yang tidak dilaraskan, setiap harga perlu digunakan mengikut faktornya sendiri. Sifat satu bahagian tidak menjamin purata bergerak atau penunjuk lain merentas pertukaran kekal tanpa perubahan.

Isyarat kenaikan 2% boleh muncul atau hilang kerana pilihan data

Ambil syarat “kenaikan sepanjang bahagian A sekurang-kurangnya 2%”. Harga asal memberikan 100 ÷ 98 − 1 ≈ 2.0408%, lalu memenuhi syarat. Selepas pelarasan nisbah, 104 ÷ 101.92 − 1 ≈ 2.0408%, jadi syarat masih dipenuhi. Pelarasan beza pula memberikan 104 ÷ 102 − 1 ≈ 1.9608%: syarat tidak dipenuhi.

Pasaran andaian tidak berubah, tetapi input kepada aturan dagangan berubah sehingga keputusan isyarat berbeza. Perbandingan ini terhad kepada bahagian A yang menerima faktor sama. Ia bukan pengesahan bahawa isyarat merentas pertukaran, atau keseluruhan strategi, akan kekal selepas pelarasan.

Pesanan henti memerlukan pemeriksaan berasingan. Andaikan A sudah mencapai 100 sebelum pedagang menetapkan pesanan henti posisi beli pada 99. Apabila empat ditambah kepada sejarah A, koordinat carta menjadi 103, tetapi harga pesanan asal kekal 99. Ujian perlu kembali kepada harga A selepas pesanan berkuat kuasa serta syarat pelaksanaannya. Carta terlaras melintasi 103 sahaja belum membuktikan urus niaga berlaku.

Untuk tetingkap merentas pertukaran, padankan setiap pemerhatian dengan tarikh, kontrak sebenar, harga asal, faktor pelarasan dan harga terlaras. Hasilkan semula isyarat sebelum menguji pesanan pada kontrak asal. Harga sifar dan negatif juga memerlukan aturan khusus: nisbah dengan penyebut sifar tidak ditakrifkan, harga negatif tiada logaritma nyata, dan peratusan yang melintasi sifar boleh kehilangan tafsiran pulangan biasanya. Nilai negatif pada carta mungkin harga sebenar atau hasil pelarasan terkumpul; semak data bulan kontrak asal.

Mengapa saiz pegangan masih penting selepas data dipilih

Untung rugi sifar tadi datang daripada pegangan sepuluh kontrak bagi kedua-dua bahagian. Sekarang sasarkan nosional US$980,000 pada setiap pembukaan, tanpa mengubah kuantiti dalam tempoh pegangan masing-masing dan tanpa memasukkan keuntungan A ke sasaran B.

A memerlukan US$980,000 ÷ (98 × 1,000) = 10 kontrak. B memerlukan US$980,000 ÷ (104 × 1,000) ≈ 9.4231 kontrak. Dengan kuantiti sebelum pembundaran, keuntungan A ialah US$20,000 dan kerugian B kira-kira US$18,846.15. Jumlah keuntungan menjadi sekitar US$1,153.85 kerana kuantiti B yang mengalami penurunan lebih kecil.

Pecahan kontrak hanyalah andaian matematik. Pelaksanaan sebenar perlu menangani kontrak bulat, saiz lebih kecil jika tersedia, baki tunai, margin dan perbezaan pelaksanaan. US$980,000 ialah sasaran nosional, bukan bayaran penuh untuk membeli komoditi atau amaun margin. Jika modal awal strategi turut ditetapkan secara berasingan pada US$980,000, tanpa deposit atau pengeluaran luaran, untung rugi niaga hadapan itu bersamaan kira-kira 0.1177% daripada modal awal. Penyebut modal lain akan memberikan kadar berbeza.

Mengekalkan sepuluh kontrak pula mengubah nosional daripada US$1,000,000 sebelum pertukaran kepada US$1,040,000 selepasnya. Kenaikan 4% tidak memastikan margin atau risiko turut meningkat tepat 4%. Akaun akhir juga memerlukan kos dan pendapatan tunai sebenar. Dalam senario berasingan, untung rugi niaga hadapan sifar, faedah tunai yang layak diterima US$1,200 dan semua kos berkaitan US$300 memberikan keuntungan bersih US$900. Seluruh nosional tidak semestinya tunai berfaedah, dan beza antara bulan tidak boleh ditolak sekali lagi.

Semak kontrak asal, dua titik harga dan masa maklumat diketahui

Kenal pasti kontrak yang diwakili pada setiap tarikh. Siri kontrak paling aktif memerlukan kaedah pemilihan bulan; siri bulan terdekat memerlukan aturan berpindah sebelum matang. Kedua-duanya bukan satu kontrak standard yang tidak pernah tamat. Pemetaan perlu menunjukkan kod kontrak, waktu pertukaran dan kaedah pensampelan harga. Harga penyelesaian rasmi tidak semestinya sama dengan harga transaksi penutupan, dan sebut harga yang sebanding tidak menjamin pelaksanaan.

Kemudian, pilih sekurang-kurangnya dua harga asal berbeza daripada satu bahagian kontrak lama. Jika 98 dan 100 dipaparkan sebagai 102 dan 104, kedua-dua beza ialah empat, selaras dengan pelarasan beza. Jika paparannya 101.92 dan 104, nisbah kepada harga asal masing-masing ialah 1.04, selaras dengan pelarasan nisbah. Satu titik tidak dapat membezakan kedua-dua penjelasan. Dua titik juga hanya menguji bahagian terpilih, bukannya membuktikan kaedah bagi seluruh siri.

Seterusnya, uji pembentukan isyarat dan pelaksanaan pesanan secara berasingan. Setiap dagangan perlu dipadankan dengan kontrak, arah, masa, harga, kuantiti, pengganda dan kos sebenar. Bagi siri tertentu di FastBull, aturan serta pemetaan data masih perlu diperiksa; contoh ini tidak menetapkan algoritma platform. Penanda beli dan jual pada carta sahaja belum membuktikan bahawa dagangan itu boleh dilaksanakan.

Akhir sekali, pastikan maklumat telah tersedia ketika keputusan dibuat. Jumlah dagangan akhir sesuatu hari tidak boleh digunakan untuk memilih kontrak pada pembukaan hari yang sama. Pelarasan kemudian yang mengubah harga lama pula perlu diuji kesannya terhadap setiap isyarat: paras harga tetap mungkin berubah, sementara sesetengah beza dalam bahagian yang dianjak seragam boleh kekal. Jika kontrak asal, faktor pelarasan atau aturan kuantiti belum dapat dikenal pasti, lengkapkan data dahulu. Garisan yang lebih lancar tidak menggantikan maklumat tersebut.